“İnsan hayatı güven üstüne
kurulmuş bir saraydır. ”

SÖZ TUTMAK ÜZERİNE

 

İnsan yürüdüğü yolda kendinden önce o yolu daha evvel geçmiş insanların sözünü tutunca kendinde çok önemli gelişmeler görüyor.

 

Söz tutmak, dış tesirlerin etkisine girmemi azalttı. Söz tutarsam kulaktan yönetilmiyorum, emin yaşıyorum. Bazen bu kadar huzurlu yaşayınca kendime şaşırıyorum. Şaşkınlıkla kaynağına bakıyorum; sözünü tuttuğumun kişinin halini ve değerlerini yaşıyorum.

 

Söz tutan, tavsiye edilen değerleri yaşıyor...

 

Birinin sevincini önemseyerek, candan, içten duyarak gözleri dolarak paylaşabilmekmiş söz tutmak.

 

Söz tutmak, yaptıklarımı unutturmaya başladı. Eskiden yaptığım hiçbir iyiliği unutmazken şimdi unutmaya başladığımı görüyorum. Kendimde bu hali görünce şaşıyorum, böyle de bir hayat varmıymış? Varolması için söz tutmak gerekmiş...

 

Söz tutmak hem insanı hem de insanın kafasını açıyor hem de yaptığı eğitimin değerini gösteriyor...

 

Bir anda giriyorsun olumsuz düşüncelerin içine “Öyle yapmasaydı, araları düzelse, şunu şöyle yapsalardı, herhalde bundan oldu.” Allah’ım bir ümitsizlik, mutsuzluk… Düşündükçe teker teker kıyıda köşede kalmış o konuyla ilgili olaylar, sözler daha da artıyor. İnsanı mutsuz kılıyor, güçten düşürüyor. Bunlar insanın tamamen direncini kırıyor.

 

Bakıyorum kendime, hep etki altında yaşıyorum, birinden çıkıyorum ferahlıyorum, başka bir etkinin altına giriyorum. Birden o güzel insanın sözü geliyor aklıma “İlgilenme!”şimşek gibi çakıyor kafamda. Söz, “ilgilenme...” Bir anda aydınlanıyor kafam. Kafamda o dönüşü yapıyorum ve o olumsuz düşüncelerin etkisini bir anda üzerimden atıyorum. Aklıma“söz” geldi. Onunla birlikte güçte geldi, destek ve kuvvet de... Yıktım, geçtim olumsuz düşüncelerimi...

 

İlgilenme” sözü bir anda direncimi artırıyor, güçleniyorum. Ümitsizliğin yerini ümit, mutsuzluğun yerini mutluluk alıyor. İçim huzurla doluyor. Ferahlık, ferahlık derken gözlerim doluyor. Allah’ım diyorum bu eğitimciyi ve eğitimi bizlere nasip ettiğin için sana hamdü senalar olsun. Bu kapının değerini, kıymetini bilmeyi bana nasip et. Tekrar o eğitim ihtiyacını daha derinden hissediyorum,

 

Evet, bir insanın en büyük ihtiyacı bir dost ihtiyacı...

 

Yardıma ihtiyaç var, yardım etmiyorsun. Başlıyor içimiz yargılamaya. “Neden yapmadın, gövde rahatlığını mı düşündün, niye güç yetiremiyorsun kendine?” diye diye kendimi iyice eziyordum. Eğitimcimin sözü geldi aklıma “İnsanlığımızı yaşayacağız, değerini bileceğiz.” Allah’ım o nasıl bir güç ki beni kendi elimden kurtarıp kenara salladı. Oh be! dedim dünya varmış. Gözlerime ümit, kendime gayret geldi, kendimi ezmeyi bıraktım, kendimin karşısına geçtim. Ne diyorsun, dedim senin dediğini yapmadıysam o güzel insanın sözünü tutuyorum, insanlığımı yaşıyorum...

 

Söz tutmak, insanlığımı yaşamam içindir. 

 

 

Beni benim elimden kurtaran SÖZ. Beni harekete geçirip insanlığıma yön veren SÖZ. Benim kendi kendime anlayış göstermemi sağlayan SÖZ. Bir daha fırsatı kaçırmazsın diye şefkatle başımı okşayan SÖZ. Ben beni bilmeye söz tutmakla çok yakınım... Beni kendime yaklaştıran SÖZ...

 

YAPIŞIMIZ, YAZIŞIMIZDIR...

 

 

ORTAK EĞİTİM PLANI

GÜVENİLİR ÇOCUK

KÜTÜPHANE

  • Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
    Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
  • Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
    Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
  • Ciddiyet
    Ciddiyet
  • Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
    Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
  • Güçlenme Yolu
    Güçlenme Yolu
  • Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
    Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
  • İnanç ve Takdir
    İnanç ve Takdir
  • Ne Arıyoruz?
    Ne Arıyoruz?
  • Niçin Özden?
    Niçin Özden?
  • İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
    İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
  • Sevgi
    Sevgi
  • Güven
    Güven
  • Hedef Gerçek İnsan
    Hedef Gerçek İnsan
  • İşte Halimiz
    İşte Halimiz