“Haysiyetperver insan küre-i arzdan
değerlidir. ”

Bırak Da Seni, Senden İyi Olan Birisi Kontrol Etsin

 

 

İnsan yaşamında önemli olan kalitedir. Sen daha iyi bir yaşam bekliyorsan,  o konuda senden daha iyi birine teslim ol ki senin yaptığın iş, yaşamak mı, iş üretmek mi her ne ise verimi ve kalitesi artsın. Şunu unutma ki senden daha iyisi vardır. Bu ben oldum, bittim olayı değildir. Konu daha iyisine kavuşmaktır.

 

Mesele şu ki; sen kendine bakıyorsun, benden başka bu işi yapan yoktur deyip kendini avutuyorsun, her an zarar ediyorsun. Hayatın ve ilmin sonsuz olduğuna hiç de bakmıyorsun. Yaratıcı yaptığın iş için, bir seni mi yarattı? Senin ilmin nedir, görüş alanın nedir? Sen neyi bilirsin?

 

Belli bir yerden anlarsın, belli bir yeri görürsün. Doğrudur, bunda yanlış yok. Ama kendini bununla sınırlayamazsın, sınırlaman doğru değildir. Her an yeni bilim, yeni görüşler ortaya çıkarken, senin bunlardan faydalanman gerekir. Her an değişime açık olmalısın. Daha iyi olman için bunu kabul etmelisin.

 

Karşılaştığın her olayda senden ileride olanı kabul et, bükemediğin bileği saygıyla öp. İnsan yapı olarak nedense hiçbir zaman kendisinden öne geçeni kabul edemiyor. Böyle bir şey olur mu? Herkes bulunduğu yerin iyisi olabilir. Bu durumda benden daha iyisi olamaz diyemezsin. Kapıları her zaman açık bırak!

 

Atalar hep söylemişler; büyük lokma ye, ama büyük konuşma. Haddini bil, yerini bil! Ne yiğitler var ki; ne sen bilirsin, ne de ben bilirim. Hayat hep görünenden mi ibarettir? Hiç görünmeyenlerden haberimiz yok. Kendi egomuzu ön plana alıyoruz. Benden başkası yoktur diyoruz. Dur kardeş, bir sen değilsin. Arkadan gelenleri de unutma, onları da düşün. Hep bitirme kaynakları, her şey senin değil. Sakın kapışma, sen sana ait olanına bak.

 

Bir sen değilsin bu dünyada. Allah neler yaratmış, bir de onlara bak. Her şeyi kendine uygun görür, burası bana ait olsun, ben kullanayım dersin. Hiç düşünmezsin kardeşlerini, hiç kendine bakmazsın. Bu ne kadar doğrudur? Demiyor mu Peygamber Efendimiz (sav), “kendisi için istediklerini bir başkası için de istemeyen iman etmiş sayılmaz.” diye?

 

Anlamalıyız ki bizim de kendimizden haberimiz yok. Her şeyin bir ilmi olduğu gibi insanın da ilmi vardır. Bizi bize tanıtacak, bizi bize gösterecek bir ustanın yanına gitmek gerekiyor. Yoksa bu mevcut bilgilerimiz bizi kurtaramaz. Günlerimiz her an hata yapmakla geçer. Hayatın tadını almadan ömrümüz biter.

 

Neden öğrenme ihtiyacı duymuyoruz, kendimizi geliştirmiyoruz? Hep aynı cehalet noktasından bakıyoruz. Egomuzun biz bize yeteriz zihniyeti bizi bir adım öteye götürmüyor. Neden zarar ediyorsun kardeşim? Öğrenmenin kötüsü olur mu? Neden kendini dar alanlara sokuyorsun da, kendini yetiştirme çabasına düşmüyorsun? Bunu neden görmezlikten geliyorsun? Bırak kıskanmayı, kabullen de birilerinin ilminden faydalan!

 

Birini kabul etmek kendini ortadan kaldırmak değildir. Aksine kendini daha da var etmek anlamına gelir. Kazancından haberin yok. Sen yetişmek istiyorsan, bir ustan olsun. Senden ileride olan, bir büyüğün olsun. Hayatı senden daha çok bilen, daha iyi tanıyan birine çırak ol ki, seni de aynı yere götürsün, seni de kendi gibi yetiştirsin. Bundan daha güzel ne olabilir? Tabiî ki biz yetişmek, çırak olmak istersek olur.

 

‘O kim ki beni yetiştirecekmiş, benim de onunki kadar bilgim var. Ben kendi kendimi yetiştiririm, kendi kendimi terbiye ederim’ zihniyeti kişiyi öldürüyor. Körlükten, cehaletten bir türlü kurtaramıyor. Bulunduğu yerden bir adım öte geçemiyor. Sen varsın, ben varım zihniyeti seni yok etmeye kadar götürüyor Allah korusun.

 

Ben zihniyeti insanı kör ediyor. Kör zihniyet her yerde zarar verir. Ne konuştuğunu bilmez, ne yaptığını bilmez. Herkes konuşuyor ben de konuşayım, o yapıyor, ben de yapayım der, hiçbir şeyi yerli yerinde yapamaz. Taklitçilikten bir türlü ileri geçemez. Hayat bu mudur arkadaş, yok mudur değişmek, yok mudur üretmek, yok mudur öğrenmek? Neden kendi önünü tıkıyorsun? Kendine yazık ediyorsun.

 

Dar kapsamda yaşayan kişi hiçbir zaman, hiçbir konuda kendisini yetiştiremez. Kendisini yetiştirme çabasında olan kişinin her fikre açık olması gerekir. Hiçbir kişiyi ayırt etmeden kendisine gerekli olan neyse ondan faydalanmalıdır. Bir alanda yetişeceksem eğer, o konuda benden daha iyi olan, o alanda yaşamış, görmüş, bilen kişiyi kabul edip o konu hakkında o kişiden eğitim almalıyım. Kazananın o değil, ben olduğumu bilmeliyim.

 

Nedense faydalanacak olan kişi, hep kendi kendine yollarını tıkar. Faydalanan karşı tarafmış gibi kendi kendine bir de havalara girer. Sen açsın, sen kendi aç karnını doyuracaksın. Kimseye yaptığın bir şey yok. Sen çalış ki, herkes sana yardımcı olsun. Açlığından ölüyorsun, kuyruğu da dik tutuyorsun. Şu benliğini ortadan kaldır. Senden üstün yaşayanların olduğunu kabul et, o kişinin sofrasına otur da, aç olan karnını doyur. Şeytan bile beğenimsiz olduğu için kaybetmedi mi? Ben üstünüm savaşı veriyorsun, hep kaybediyorsun.

 

Herkesin kendine göre başarılı tarafları vardır. O kişi kendisini geliştirmiştir, emeğinin karşılığında belli vasıfların adamı olmuştur. Yok, ben onu kabul etmem! Etmezsen etme bey kardeşim! Olduğun yerde hep kalırsın. Kendinden iyi olan yanındaki o kişiden hiç de faydalanamazsın. Kimse de sana bir şey yapamaz. Kendi kapılarını kapar, hücrede yaşar gidersin. Sen bu kafayla hiç de gerçek insanlığına kavuşamazsın.

 

Adamın birine sormuşlar;

 

-Sen bu şerefli makama nasıl geldin? O da;

 

-Ben ustama sıkı sarılıp, her şeyimle uygulu, her an onunla oldum. Ben ondan hiç ayrılmadım, onun insan yaşantısının kendi yaşantımdan daha üstün olduğuna inandım. Onun yaşantısı da aynen bana geçti. Bu güzel yaşantıyı ben ustamdan aldım. Ben yok idim, ustamla var oldum, diye cevap vermiş bilge kişi.

 

Biz de diyoruz ki; yetişmek istiyorsan, kendinden daha iyi yaşayan bir insanın kontrolüne gir de onun kontrolünde yaşa. Ne başın ağrısın, ne de ayağına taş değsin. Gerçek hayat, iki dünyada da mutlu olup insan gibi yaşamak değil mi? Ben insan gibi yaşayacaksam, bundan başka ne düşünebilirim? Bundan daha büyük şeref olur mu? Bu şeref bana yetmez mi? Allah’ın değer verdiği insandan daha ilerisi var mı? İnsan gibi insanın eğitimine girmişim, insan olma yoluna koyulmuşum, onun kontrolünde yetişmekteyim. İşte ben, o insan olmak istiyorum, bu heyecanla yol alıyorum. Kendimi hep güçlü hissediyorum. Allah’a şükrediyorum, beni insan yarattığı için…                              

 

                                                       

                                                                                   

ORTAK EĞİTİM PLANI

GÜVENİLİR ÇOCUK

KÜTÜPHANE

  • Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
    Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
  • Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
    Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
  • Ciddiyet
    Ciddiyet
  • Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
    Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
  • Güçlenme Yolu
    Güçlenme Yolu
  • Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
    Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
  • İnanç ve Takdir
    İnanç ve Takdir
  • Ne Arıyoruz?
    Ne Arıyoruz?
  • Niçin Özden?
    Niçin Özden?
  • İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
    İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
  • Sevgi
    Sevgi
  • Güven
    Güven
  • Hedef Gerçek İnsan
    Hedef Gerçek İnsan
  • İşte Halimiz
    İşte Halimiz