İnsanın Kaderi Yarı Yarıya Kendi Elindedir

Neydi insanın umutlarının yıkılması, hayallerini kaybetmesi, vakitli vakitsiz gözyaşlarım, yoksa hatra geldikçe ağlamak mı?

Yoksa umutlarımızı tekrar kurmak, hayallerimizi tekrar yakalamak için azmet mi gerekir?

İnsanın kaderi yarı yarıya kendi elindedir.  Birinci yarısı yüce ALLAH (c.c.) ‘ın elinde. Doğduğumuz anda belirlenmiş mutlak olan kısım. İkinci yarısının da yarısı tamamen bizim elimizde olan kısım. Verdiğimiz kararlar ve uygulamaya koyduğumuz süreçler. Kaderimizin diğer kısmı ise aldığımız kararlara ve uygulamaya koyduğumuz süreçte, bu kararlara karşı gelen tepkiler.

İşte insanın umutlarının yıkıldığı ve hayallerini elinden kaçırdığı kısım burası bence. Asla, tamamen elimizle alamayacağımız yüzde yirmi beşlik hayat parçası. Her yerde karşımıza çıkmasına engel olamayacağımız bir hayat dramı veya hayat sevinci. Umutlarımızın temelini atarken temele koyduğumuz taşlara dikkat etmeliyiz ki aldığımız tepkilerde yıkılmayan umutlar elde edebilelim. Konunun dönüp dolaşacağı yol basit aslında.

“İnsanın kendisi. Muhteşem öte muhteşem varlık.” Ne garip ki elimizde olan yüzde yirmi beşlik kaderimizde bütün kilit taşları burada. Şimdi buraya kadar olan kısmı basit bir örnekle açıklamaya çalışalım.

Bütün üç sene (altı,yedi, sekizinci sınıflar) boyunca iyi bir lise için sınava hazırlanıyorsunuz. Bu süreç, uygulamaya koyduğumuz süreç. Bu süreçte bilgi hazinemize her gün bir yeni altın koyuyorsunuz. Sınav günü geliyor ve sınava giriyorsunuz. Buraya kadar her şey bizim elimizde olan kaderimiz. Sonuç açıklandığında ise istediğimiz yeri tutturamadığımızı görüyoruz. İşte burada direk dönüp bakmamız gereken yer torbamıza bakmak. Sadece altın para mı koyduk, yoksa içine gümüş, bakır ve demir paralar da karıştırdık mı?

•Eğer cevabınız “Evet” ise insanın nefsine yenik düştüğünü, bundan kaynaklı olarak dersimize çalışmadığımız, elimizde olan kaderi iyi çeviremediğimizin göstergesi olarak düşünebiliriz. 

•Eğer cevabınız “Hayır” ise bu sefer dönüp bakmamız gereken yer elimizde olan kaderimiz değil, tepki kısmı yani elimde olmayan kaderimiz. Bizim aldığımız puan yetiyorken, bizden daha düşük puanlı bir devlet adamının veya bir ensesi kalının çocuğu bizden önce kazanıyorsa (ki buna hak yemek denir) yapacağımız iki seçenek var. Birincisi “yüce ALLAH’IN (c.c.) takdiri ilahisi böyleymiş” diyerek işin içinden çıkmak. İkinci seçenek ise bunun olacağını düşünerek (ileri görüşlülük yaparak) daha da çok çalışmak. 

İşte bu örnekten de gördüğümüz gibi hayat bazen istediğimiz gibi gitmez. Ve hayatı yönetmek, ona şekil vermek her insan için kolay değildir. Bir şeyler elde etmek istiyor, fakat bunu sağlayamıyorsak mutlaka bir şeyleri yanlış yere koyuyoruz demektir.

Hayatınızda her ne kadar mükemmel olduğunuzu düşünseniz de ne kadar hatasız yaşadığınızı sansanız da dönüp bir kez olsun yaşadığınız hayata bakmanızı tavsiye erdim. Özellikle on üç ve yirmili yaşlarınıza bakmanızı….

Gençken, hiç mi küfür etmedik, hiç mi kalp kırmadık veya hangimiz başkasının hayatını ya da sahip olduğu bir şeyi kıskanıp onun kötü olmasını istemedik? Ya da daha ince bir noktayı ele alalım; hangimiz bize dokuz yaşından beri farz olan namazımızı eksiksiz kıldık?

İşte şu saydığım şeylerden mutlaka ki birini yapmışsınızdır (yapmışızdır). İşte bu sebeptendir ki hiçbir insan en mükemmel değildir. Mükemmel olan insanın doğasıdır, doğasındaki yaratılıştır, içindeki katkısız güçtür. 

İnsanı insan yapan mükemmele yürürken sarf ettiği çabadır. Başka bir deyişle olumlu kaderini çizmeye çalışırken harcadığı güçtür, kazandığı tecrübedir, sarf ettiği çabadır. Bir şeyleri başarmak için duyduğu istektir. Sınava girmek veya iyi bir liseye girmek için çalışmak ve çabalamak insanın hayatı için sadece bir başlangıçtır. İnsan kaderine isyan ederken sadece tek taraflı düşünür.

Oysaki sadece bir an durup geçmişte yaptığı hataları düşünmeye başlasa derhal kaderine isyan etmeyi bırakır ve tövbeye yönelip, güzel ve erdemli bir insan olmak için çabalamaya ve daha sonra hayatında geri kalan kadere sağlam taşlar koymak için çabalardı. 

ŞEVKET ŞAHİN YILDIRIM 

              Lise Öğrencisi