“Haysiyetperver insan küre-i arzdan
değerlidir. ”

BİR ÇOCUK BİR DÜNYA

 

 

Hayat, karşımıza çıkan her insanla bir şeyler öğretir bize. Küçük bir çocuktan bile çok şey öğreniriz aslında. Mesele kendinde olabilmek, kalbimizin sesini duyabilmek.

 

Bu yıl okulda 1. Sınıf okutuyorum. Başından beri öğrencilerimle çok güzel yol kat etmiştik. Veliler genel olarak ilgili, çocuklar ise çalışkan ve söz dinliyordu. Kendi kendime “Bu yıl tüm öğrencilerim sorunsuz ve her zamankinden daha kolay okumaya geçecek.” diye düşünüyordum. Ertesi gün yeni bir kız öğrenci sırtında çanta ile çıkageldi. Müdür bey benim sınıfımda olduğunu söylemişti. Doğrusu şu zamanda yeni bir öğrenci beklemiyordum. Birinci dönemin sonu gelmek üzereydi. Bu öğrenci bizim Çingen aşireti dediğimiz bir Roman çocuğuydu. Kıyafetinden ve konuşma tarzından da belli oluyordu. “Hay Allah!” diyordum. “Bu da nereden çıktı şimdi. Tam da diğer öğrencilerle okumaya geçmek üzereyken!” Düşüncelerimi ona hissettirmemeye çalışarak sınıfta bir yere onu oturttum.

 

Okul ortamına öyle yabancıydı ki sınıf içerisinde eğreti durduğu her halinden anlaşılıyordu. Diğer kız öğrencilere hayran bir şekilde bakışını yakaladım bir an. O an kafamda bir şimşek çaktı. Ben nasıl olur da böyle olumsuz şeyler düşünebilirdim? Bütün bu düşüncelerin zihnimden geçmesi sadece birkaç dakika sürmüştü ancak bana saatler geçmiş gibi geldi. Hemen tüm pişmanlığımla onunla ilgilenmeye başladım. Defteri ve kalemi yoktu. Hemen temin edip verdim ve en baştan yeniden başladım “E” harfini öğretmeye. Ellerinden tutuyor, sorularına cevap veriyordum. “Beni affet, hakkında yanlış şeyler düşündüm!” dercesine yardım etmek istiyordum ona. Çocuk işte. İlgi alaka görünce o da yaklaşmaya başladı bana. Ve o günden sonra okula hep devam etti. Hatta 2 hafta içerisinde diğer öğrencilerden çok daha hızlı bir şekilde öğrenmiş, hece yapma mantığını kapıştı bile. Çok gayret ediyordu. Verdiğim ödevleri günü gününe yapıyordu. Bir gün yanımda okuma yaptırırken “Aferin sana Berfin, çok güzel okudun. Çak bakalım!” diyerek elimi uzattım. Bir an duraksayarak yüzüme baktı ve gülümseyerek elime vurdu. Çok mutlu olmuştu. Teneffüslerde yanımdan geçerken diğer sınıftaki arkadaşlarına “işte bu benim öğretmenim!” diyerek övünçle beni gösteriyordu. Tüm arkadaşlarına selam verdim. “Berfin çok çalışkan bir öğrenci, yakında okumaya geçecek.” diyerek onu takdir ettim. Yaşadığım duyguları ifade edecek cümle bulamıyordum. Görünüşte onun hayatında büyük bir değişiklik olmuş gibi dursa da; aslında o benim kalbime elleriyle yazmış ve kocaman bir nokta koymuştu:” insan olarak bu dünyada herkes saygı görmeyi ve değer verilmeyi hak eder.” Dersimi iyi almıştım. Teşekkür ederim Berfin! Geç de olsa benim sınıfıma gelip şereflendirdiğin için. Dünyanın en değerli varlığı olan insanı, benim biraz da olsa anlamama yardım ettin.

 

Ne zaman bir öğrencim bana “Öğretmenim!” diye seslense senin anlaşılmayı bekleyen yüzünü hatırlıyorum. Ve öğrencilerimi can kulağıyla dinleyerek, onlara bu dünyada insandan daha kıymetli hiçbir şeyin olmadığını anlatmak istiyorum.

 

 

 

 

 

Esra ÇELİK

( Kırıkkale )

ORTAK EĞİTİM PLANI

GÜVENİLİR ÇOCUK

KÜTÜPHANE

  • Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
    Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
  • Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
    Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
  • Ciddiyet
    Ciddiyet
  • Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
    Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
  • Güçlenme Yolu
    Güçlenme Yolu
  • Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
    Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
  • İnanç ve Takdir
    İnanç ve Takdir
  • Ne Arıyoruz?
    Ne Arıyoruz?
  • Niçin Özden?
    Niçin Özden?
  • İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
    İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
  • Sevgi
    Sevgi
  • Güven
    Güven
  • Hedef Gerçek İnsan
    Hedef Gerçek İnsan
  • İşte Halimiz
    İşte Halimiz