“İnsan hayatı güven üstüne
kurulmuş bir saraydır. ”

KENDİMİ BAŞKALARINA DEĞİL, KENDİME SAYGI İLE KABUL ETTİRMEK İÇİN YAŞAMAYA KARAR VERDİM

 

 

Merhaba Arkadaşlar…

 

Bu ay ki (Ocak) dergi konumuz “Karar ver, harekete geç.” ile ilgili tespitlerimi sunmak istiyorum. Dergide okumuş olduğum “Nasıl bir insan olmak istiyorsunuz?” sorusuna cevap bulmaya çalıştım.

 

Bu konu üzerine çok düşündüm ve öncelikle neyi istediğime karar vermeliyim dedim.

 

Nasıl insanlardan hoşlanıyorum, kimleri seviyorum, ona baktım. Ve gördüm ki ben hep kendini olduğu gibi kabul eden, ne derler kaygısı gütmeyen insanlara bir hayranlığım var. Öyle ise varmak istediğim ve olmak isteğim, içinden geldiği gibi kendi derinliğindeki sesi duyan ve ona tabi olan bir insan…

 

Bunun için nereden başlamam gerekiyor diye düşündüğümde ilk içimden gelen, kendimi olduğum gibi kabul etmek oldu. Evet, bunu ilk defa derinlemesine düşünerek yapmıştım. Kendimi hiç yargılamadan günahımla, sevabımla, olumlu, olumsuz tüm yönlerimle kabul ettim. Bunun üzerinde de durdukça içimde birçok şeyi fark etmeme sebep oldu.

 

Ben kendime, seni olduğun gibi kabul ediyorum dedikçe içimde bir sessizlik ve huzur oluşmaya başladı. Çok tuhaf bir şekilde içimi gördüm, büyük bir fırtınadan çıkmış gibiydim. Her taraf durgun, sakin ve çok huzurluydu. İçimde bana kafa tutan o ses nerdeydi, göremedim onu. O kadar hafiflemiş hissediyordum ki kendimi inanamadım.

 

Bugüne kadar neyi yapamadığımı o an anladım, ben kendimi başkalarına kabul ettirmek için uğraşıyormuşum. Ben kendimi onaylamadıkça kimin onayı yeterli olabilir ki…

 

Öncelikle kendimle iyi arkadaş olmakmış aradığım. Arkadaşlarımı nasıl kabul ediyorsam iyisiyle, kötüsüyle her şeyleri ile kendime de öyle baktım. Ben kendime teslim olunca içimdeki de bana teslim oldu, bunu bütün hücrelerime kadar hissettim. Kendimi kendime karşı çok samimi buldum. Ben ne zaman güzel bir karar alsam içimde çok büyük bir savaş başlıyordu. Ne kadar olumsuzluklarım varsa önüme dökülüyordu, böyle olunca da benim artık kendime gücüm yetmiyordu. Sürekli kendinden şikayetçi, asla içinden mutluluğu hissetmeyen bir insan olarak kalakalıyordum. Bana tavsiye edilen bir kitap vardı “Kanından Güçlen”. Ben o kitabı okuduğumda bana olan etkisi o zaman saman alevi gibi olmuştu ama şimdi baktığımda tohumu o günden atılmış kalbime.

 

Sanki kafamda bütün taşlar yerine oturmuş gibi anlayışım açıldı. Tarif edemeyeceğim mutluluk içindeyim. Bunun için Eğitimcime ve bu eğitime gelmeme vesile olan can arkadaşıma çok teşekkür ederim. Hakkınızı helal edin, emeğiniz o kadar çok ki üzerimde. Ben de size emeğinizin karşılığını tüm insanlık vasıflarını tam anlamıyla yaşayabilen biri olarak vermeye çalışacağım inşallah.

 

Nasıl bir insan olmak istiyorsun sorusuna gelince “Kendinden her şeyiyle memnun, özü sözü bir olan, kendine saygı duyabilen bir insan” olarak cevap vermek istiyorum…

 

 

 

                                                                                                                                                                             Fatma Karacabey

Ankara

ORTAK EĞİTİM PLANI

GÜVENİLİR ÇOCUK

KÜTÜPHANE

  • Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
    Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
  • Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
    Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
  • Ciddiyet
    Ciddiyet
  • Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
    Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
  • Güçlenme Yolu
    Güçlenme Yolu
  • Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
    Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
  • İnanç ve Takdir
    İnanç ve Takdir
  • Ne Arıyoruz?
    Ne Arıyoruz?
  • Niçin Özden?
    Niçin Özden?
  • İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
    İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
  • Sevgi
    Sevgi
  • Güven
    Güven
  • Hedef Gerçek İnsan
    Hedef Gerçek İnsan
  • İşte Halimiz
    İşte Halimiz