“Haysiyetperver insan küre-i arzdan
değerlidir. ”

KENDİMİ DEĞERLİ HİSSEDİYORUM

 

 

 

 

İnsan gerçekten çok değerli bir varlık. Kâinattaki her şeyden daha değerli… Gerçi ben demesem de bunu herkes bilir. Yaratılan her şey bizim için değil mi zaten? Rabbim her şeyi bize hizmet etsin diye yaratmamış mı? Yiyecek ve içecek besinler yaratmış ki sağlıklı bir şekilde yaşamımızı sürdürelim. Bize peygamber vermiş ki dünyada olduğu gibi ebedi hayatta da mutluluğu yaşayalım. Bize Özden Fikri’ni nasip etmiş ki gerçek insan olabilelim. En önemlisi de bize akıl vermiş ki bu verilenleri düşünüp doğru yoldan sapmayalım…

 

Evet, Rabbimiz için değerliyiz ki bize bu nimetleri vermiş. Değerliyiz değerli olmasına da kendi değerimizi nasıl bileceğiz? Cevabı kolay, aklımızı kullanarak ve iyilikler yaparak göreceğiz değerimizi.

 

Mesela ben her sabah okula giderken sokağı temizleyen temizlik işçilerine, ’Kolay gelsin abi.’ diyorum. Onlar da bana gülümseyerek, ‘Sağ olasın koçum’ diyorlar. Şimdi ben burada bu selamı vererek o abileri mutlu ediyor ve onlara kendilerini değerli hissettiriyorum. Onların kendilerini değerli hissetmesini sağladığım için kendimi değerli hissediyorum ve mutlu oluyorum.

 

Sonra Allah’ın bana verdiği nimetleri düşünüyorum. Bana el, ayak, göz, kulak, akıl vermiş. Düşünüyorum, ben değerliyim ki Allah (c.c.) beni insan olarak yaratmış ve bu nimetleri bana vermiş. Sonra sabah kalkıp ekmek alıyorum ve ailemle birlikte kahvaltı yapıyoruz. Aileme hizmet ettiğimde kendimi değerli hissediyorum. Başka bir zaman yemekten sonra bulaşıkları yıkıyor ve masayı topluyorum. Bu şekilde annemin sırtından yük alıyor ve onu rahatlatıyorum. Annemi rahatlattığımı düşünüyor ve kendimi değerli hissediyorum.

 

Telefonda dedemlerle konuştuğum zaman dedemlerin benimle konuşurken ne kadar mutlu olduklarını fark ediyorum ve onları mutlu ettiğim için yine kendimi değerli hissediyorum. Bu yaptıklarım günlük hayatta hemen hemen herkesin yapıyor olduğu küçük iyilikler gibi görünüyor. İlk başta ben de öyle düşünmüştüm. Fakat sonradan düşüncem değişti. Önceki ayda aile sohbetimizde annem ve babam tespit için ne iyilikler yaptığımı sormuşlardı. Ben de bu yaptığım iyilikleri söyleyip ardından da bunların küçük iyilikler olduğunu söylemiştim. Onlar da bana ‘İyilik, iyiliktir. Bunun küçüğü, büyüğü olmaz.’ demişlerdi. Gerçekten de öyle, iyilik, iyiliktir. Basite almamak gerekir.

 

Yaptığımız iyilikler karşılığında insanlar bize bir teşekkür edip karşılık vermeseler bile önemli değildir. Karşılık bulamıyoruz diye kırılmaya da gerek yok. Amacımızı unutmayacağız. Huzurumuz için iyilik yapacağız ve amacımız çizgisinde ilerleyeceğiz.

 

İyi ve güzel olanı kimse bize yapmasa da biz yine iyilik yapmaya devam edelim. Çünkü yaptıklarımızın huzurunu biz duyuyoruz.

 

 

 

 

Yavuz SELİM GÖKTAŞ

CUMHURİYET ANADOLU LİSESİ 10-D

ORTAK EĞİTİM PLANI

GÜVENİLİR ÇOCUK

KÜTÜPHANE

  • Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
    Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
  • Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
    Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
  • Ciddiyet
    Ciddiyet
  • Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
    Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
  • Güçlenme Yolu
    Güçlenme Yolu
  • Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
    Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
  • İnanç ve Takdir
    İnanç ve Takdir
  • Ne Arıyoruz?
    Ne Arıyoruz?
  • Niçin Özden?
    Niçin Özden?
  • İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
    İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
  • Sevgi
    Sevgi
  • Güven
    Güven
  • Hedef Gerçek İnsan
    Hedef Gerçek İnsan
  • İşte Halimiz
    İşte Halimiz