“Haysiyetperver insan küre-i arzdan
değerlidir. ”

ÇOCUKLARIMIZDAKİ YETENEKLER

 

 

 

Çevremize dikkatle bakalım. Herkes; çocuğu okusun, doktor, mühendis olsun istiyor. Herkes; çocuğu üniversiteye gitsin, üniversitede okusun, mümkünse yüksek statüsü olan bir meslek sahibi olsun istiyor. Bu isteği, anne ve babaların çocuklarına olan konuşmalarından, veli toplantılarından, dershane ve özel ders almak için yapılan masraflardan anlayabiliriz.

 

Aileler olarak mutluluğun ve huzurun, çok para kazanılacak veya statüsü yüksek mesleklerden geleceğine inandığımız için böyle yapıyoruz. Hangi aileye sorsanız, çocuğunu önemsediğini, onların mutlu ve huzurlu olmalarını istediklerini söyler. Bu arada çocukların gerçekten ne yaptıklarında mutlu olduklarının bir önemi yoktur.

 

Çevrenizdeki insanlara bir bakın. Hem de meslek ayırt etmeden bir bakın. Kaç kişi mutludur, kaç kişi severek işini yapıyordur? Muhtemel olarak işini severek yapan insanların azlığı dikkatinizi çekecek. Gerek sistemsel yönlendirmeler ve gerekse ailelerin çok bilmişliği ve yüreklerindeki madde değeri, bu sorunun çıkış kaynağıdır. Doktor olmak istemediği hâlde, tıp okuyan pek çok öğrenci var. Çocukları sevmediği hâlde öğretmenlik okuyan pek çok öğrenci var. Mühendislikten haz etmeyen ama ailesinin tercihi ile mühendislik okuyan bir çok öğrenci var.

 

Bunlar çocuklarımızla ilgili bir gerçeği tespit etmek için seçilen örneklerdi. Burada anlamamız gereken konu şu: Çocuklarımız sahip oldukları yeteneklere uygun meslekleri yaparlarsa hem kendileri mutlu olurlar hem de insanlara daha içten ve candan hizmet ederler. Çocuklarımızı çok para mutlu etmez ama sevdikleri işi yapmak mutlu eder. Bu gerçeği biz ailelerin kabul etmesi gerekiyor.

 

Burada akla şu soru gelebilir. Çocuklarımızda hangi yetenekler olduğunu nasıl anlayabiliriz? Tabi ki onları gözlemleyerek. Tabii olarak bakalım, çocuk ne yapmaktan hoşlanıyor? Ancak burada dikkat etmemiz gereken bir konu daha var. Çocuğun birilerinden özenerek meşgul olduğu alanlar, çocukta o sahada yetenek olduğu anlamına gelmez. Çocuk, herhangi bir etki altında kalmadan hangi alanda uğraşı sergiliyorsa, hangi tür oyun oynamaktan hoşlanıyorsa orada yeteneği olma ihtimali fazladır.

 

Neyi çok yapıyor ve yapmaktan mutlu oluyorsa o sahada yeteneği vardır. Ancak burada belirtmek gerekir ki, çocukların telefon ve tablet ile çok meşgul olmaları, konumuz dışında tutulur. Çünkü tabletten oyun oynamanın yetenekle ilgisi bulunmamaktadır.

 

Çocuklarımıza manen eğitim vermek zorunluluğumuz olduğu gibi, meslek seçimine de yardımcı olmamız gerekiyor. Lütfen kendi arzularımızı, kendi yüreğimizde olan istekleri, çocuklarımıza yüklemeyelim. Mesleğin büyüğü veya küçüğü olmaz. En güzel meslek; şerefi ile yapılan meslektir. En güzel meslek; çocuğun yeteneğine uygun yaptığı meslektir.

 

 

 

Zeynep TONGA

ORTAK EĞİTİM PLANI

GÜVENİLİR ÇOCUK

KÜTÜPHANE

  • Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
    Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
  • Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
    Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
  • Ciddiyet
    Ciddiyet
  • Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
    Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
  • Güçlenme Yolu
    Güçlenme Yolu
  • Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
    Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
  • İnanç ve Takdir
    İnanç ve Takdir
  • Ne Arıyoruz?
    Ne Arıyoruz?
  • Niçin Özden?
    Niçin Özden?
  • İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
    İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
  • Sevgi
    Sevgi
  • Güven
    Güven
  • Hedef Gerçek İnsan
    Hedef Gerçek İnsan
  • İşte Halimiz
    İşte Halimiz