“Haysiyetperver insan küre-i arzdan
değerlidir. ”

ARTIK AYRILIK YOK

 

 

 

Beni benimle tanıştıran, kendi değerimi gösteren, insanlığıma sahip çıkmamı sağlayan, başkalarına da faydalı olma yollarını öğrendiğim bu fikre ve kurucusu Duru Bey’e ne kadar da dua etsem yetmez. Artık benim insanlığıma sahip çıkma derdim var. Böyle bir şey de varmış. Yaşla gövde büyüyormuş. İçten yaşantımla da büyümek, derinleşmek ne kadar güzel. İç dünya, dış dünyadan daha geniş. Sen geniş olup anlarsan, anlayıştaymış her şey…

 

İçimizdeki sakladığımız sandığı anlayışla, anlayana, anlatanla açtık. Zekâm, aklım gördü ki Rabbini düşünüp güzelliği yapınca mutlu. Ayrı zannettiğimiz şeyler yokmuş. Bir gövdem var; yöneteni Allah (c.c.), duygularımı, sevinçlerimi yöneten Allah (c.c.). Demek bendeki güzel huylar “Allah’ım yap” diyor. “Kötü olanı yapma, mutsuz olursun, tedbir al.” diyor. Bu duyguları içine koyan kim? Sana gösteren kim? Benden öte bir şey var. Uyuyunca nefes alamadığında bir anda uyandıran kim? Her şey Rabbimin elinde. Göz, güzele bakmak istiyor. Aklım güzel düşünmek istiyor. Vücut, kötü bir şeye tepki veriyor. Verdiren kim? Beni üstün bir güç çalıştırırken ben nasıl “ben” diyeyim? Sen yoksun ki… İnsan sadece duygularını, duyumlarını doğru kullanırsa var. Her şey Rabbimin bize ikramı. Her şey muhabbetleşmek için, bir olmak için dilimiz sevgi, dinimiz sevgi…

 

Sen insanlığına sahip çıkmazsan, başkası mı senin yerine sahip çıkacak? Kendini sev ki herkesi sev. Çünkü orada Yaratanını göreceksin. Allah (c.c.) neler vermiş? Şükret. Sen yoksun. Rabbimin emirlerini aklınla, dostunla, inceliklerini öğrenirsen varsın. Her şeyin sahibi Rabbim. Sende sendeki sahipliğe iyi bak. Koru onu. Oyalanma…

 

Bu da içimize düştü ya… Şükürler olsun, içine uy. Gönlüne uy. Rabbim öyle güzel huylar vermiş ki bozma onu. Zaten bozamazsın, o gizli yerinde kalır da zaman kaybedersin. İçten içe büyüyeceğiz. İç düzeldikçe dış da değişecek. İçini düzeltmezsen dışa önem verenleri yanıltırsın. Oyalanırsın. Kalpler düzelecek önce. Değişen kalp güçlenecek. Güçlendikçe de Rabbimden ayrı olmadığımızı göreceğiz. Kalbim... Aklım… Rabbim hep bizimle…

 

Bu fikir bana Rabbimi tanıttı. Onu anlattı. Bu dünyada gerçek yaşamak benlikten çıkınca oluyormuş. Şüphe yok. Ben, sen yok. Sebeplere de vesilelere de şükürler olsun. Bütün kapılar bir yere çıkıyor. Kendini gerçekten tanıyarak, Rabbimin rızasını kazanmak. Rıza kapısının kilidini açan, onu anlatan bir rehber, bir akıl bulursun ancak. Rabbimin bizden ayrı olmadığını anlarsın. Gerçek kişiliğimizi yaptığımız seçimler gösterir.

 

Duru Bey’in kitaplarını okudukça onu da rehberimi de kendimi de daha iyi tanıyıp anlıyorum. Artık anlıyorum dostu. Hayata bakış açım değişti. Kalpler Rabbimin elinde, hiç şüphe yok. Aklın beslenmesi, sağlıklı ve güçlü olması sadece Dost ile olur. Başkası kendini bile bilmiyor ki, sana yardım etsin. Anlayışı açık olsa kendine eder...

 

Anladım ki takdir etmek, günaha girmeyi, üzülmeyi engelliyor. Dost neyi nasıl yaparsa sende öyle yap. O sadece senin iyiliğini ister. Allah (c.c.) Dostla kendini bize tanıtıyor. Dost hayatın güzelliklerini gösteriyor. Anlayış, bakış açısı ne kadar önemliymiş.

 

Artık ayrılık yok. Ayrılık senin anlayışında. Anlayış değiştiği an, sen-ben yok, biz var. Tek var, tek olan Rabbim var...

 

 

 

ZEYNEP ORHAN

ORTAK EĞİTİM PLANI

GÜVENİLİR ÇOCUK

KÜTÜPHANE

  • Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
    Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
  • Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
    Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
  • Ciddiyet
    Ciddiyet
  • Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
    Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
  • Güçlenme Yolu
    Güçlenme Yolu
  • Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
    Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
  • İnanç ve Takdir
    İnanç ve Takdir
  • Ne Arıyoruz?
    Ne Arıyoruz?
  • Niçin Özden?
    Niçin Özden?
  • İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
    İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
  • Sevgi
    Sevgi
  • Güven
    Güven
  • Hedef Gerçek İnsan
    Hedef Gerçek İnsan
  • İşte Halimiz
    İşte Halimiz