“İnsan hayatı güven üstüne
kurulmuş bir saraydır. ”

DERİN UYKULARDAN UYANIYORUZ

 

 

 

Bu ayki konumuz tam yaşayışımızı açığa seriyor.

 

Ciddiyetle bildiklerimizi, fark ettiklerimizi, pratik gereklerimizi ve eğitim ilkelerimizi uyguladıkça takdirimizin, anlayışımızın, şükrümüzün genişlediğini görüyoruz.

 

“Derin uykuda mıyız?” meselesine şöyle bir baktım; zihnimde düşünüp de yapamadığım, yaşantımda yapmayı akıl edemediğim bir şeyler var mı diye. Neyi yapmak istiyorsam Rabbim o konuda güçlenmem ve yapabilmem için bana yardımcı oluyor, bunu gördüm.

 

Bir ablamız kayınbiraderimin kuyumcu dükkanından bir şey almak istediğini söyleyip adres istedi. Bende ablama yardımcı olması için kayınbiraderimi arayıp sıkı sıkı tembih ettim. Daha sonra kayınbiraderimi aradığımda ne o gün ne de başka bir gün o beklediğimiz kişinin gelmediğini söyledi. Birkaç gün sonra o ablamla konuştuğumda “Biz oraya gittik.” dedi. “Abla neden söylemedin, haberi vardı, yardımcı olacaktı” dediğimde ise; “Zaten onun için kendimizi tanıtmadık. Amacımız bizim arkadaşımızın kardeşinin kazanmasıydı, kasıtlı olarak kendimizi tanıtmadık…” deyince o kadar şaşırdım ki...

 

İşte peygamber yaşantısı azminde olan bir aile, indirim yapsın değil de o daha çok kazansın diye düşünmesi, kendini ayrıcalıklı göstermemesi beni mest etti. Bu olay beni o kadar etkiledi ki hep aklımda, örnek alabilmek için.

 

Yine ertesi gün terzide bir işim vardı, kalabalıktı. Orada babamın ismini söyleyip kendimi tanıtınca terzi benden para almadı. Hemen o ablamın yaşadığı olay aklıma geldi. “Hayır, hakkınız ne kadar dedim. 3 dediyse 4 verdim. Baktım içim kıpır kıpır, öyle doldum ki... Bende o ablam gibi yaptım. Belki miktar aynı değildi, belki ilk başta nefsime uyup kendimi tanıttım ama elhamdülillah hatırladığım anda o beni mest eden davranışı yaptım.

 

Demek ki dedim, insan neyi yapmak isterse Rabbim ona onu nasip ediyor. Bu yüzden fark ettiklerimi kendim yapma derdine düşünce değiştiğimi ve geliştiğimi gördüm çok şükür.

 

Daha önceden okulda kızımı beklerken grupların içine girmeden yalnız beklerdim. Zaten bunun böyle olması gerektiğini bildiğim halde içimde o tereddüt ve eminsizliği yaşardım. Bu yıl okula giderken bu düşüncelerden arındığımı fark ettim. Kendime aferin dedim. Benim etki merkezim tek olmaya başladıkça, eminlik geliyor bana, başı diklik geliyor. Yaptığım işne olursa olsun sağlam yapmak geliyor, maddi çıkardan ziyade manevi kazanç geliyor çok şükür.

 

O zaman da aslında derin uykuda olduğumuz şeylerden eğitimi ciddiye aldıkça uyanmaya doğru yol aldığımızı görüyoruz.

 

Kızımı takdir ederken, beğeni, sevgi beklemeden tek etki merkezine yönlendirip “Peygamberimiz bunu ister, bunu yapar, seni böyle daha çok sever” deyince her ikimizinde aynı gücü aldığını kazandığını gördüm.

 

Konu eğitim olunca akan suların duracağı yere doğru gidiyoruz...

 

Ele sahiplik konusunda çok yol katettim ama daha da bu konuda yolum var. Farkındayım inşallah. Bu ay daha da düzene koyacağım.

 

Çocuklarıma davranışlarım, yaklaşımım öfkeden, kızmadan, sevgiye ve samimiyete dönüşüyor, daha anlayışlı bir anne, daha imanlı bir anne olma yolundayım çok şükür.

 

Bir sorunumu Eğitimcimle konuşunca ve ondan ölçüyü alınca kendimi çok güçlü hissettiğimi fark ettim. Sanki savaş var ve ben bütün teçhizatlarımla bu savaşa hazırım ve mutlak kazanacağım gibi bir duygu hissediyorum. Nitekim öyle de oldu. Dediğini yapıp çekildiğimde ne bir zihin karışıklığı ne bir bozulma ne de etkilenme yaşadım. Söz tutmanın değerini anlamaya başladım çok şükür.

 

Küçük kızımla büyük kızımın hiçbir farkı olmadığını gördüm. Baktım oda ilgi, sevgi, anlayış bekliyor, büyük olanda. Hiç fark yok. Takdir edilmek istiyorlar, beğenilmek istiyorlar... Mümkün oldukça bu fark ettiğim ölçülerimizi yapmaya çalışıyorum. Gövde büyüse de küçülse de insanın öz yapısı aynı, bunu anladım çok şükür.

 

Yaklaşık 2 aydır kızlarım abdestli geziyorlar ve namazlarını kılıyorlar. Hele o 6 yaşındaki kızımın gece 23:00’de benimle namaz kıldığını görünce daha çok şükrediyorum Rabbime, sizin yanınızda bana da yer verdiği için. Beni bu aileye sultan etmeye çalıştığı için... Şükürler olsun...

 

Çocuklarımın yaptığı güzellikleri çeşitli hediyelerle destekliyorum. Hatta büyük kızıma “Bu başarılarını teyzelerini de çağırayım hep birlikte kutlayalım.” dediğimde bana “Anne ben büyüdüm, bana kutlamaya gerek yok, kardeşime yaparsınız” dediğinde çok duygulandım. İşte gövdesi küçük ama aklı bir o kadar hassas ve anlayışlı, tevazu sahibi kızım, sizin sayenizde…

 

Büyük ablamın paraya ihtiyacı olmuş. Bir miktar borç para istedi. Eşim yanımdaydı, şu an benim üzerimde o kadar olmadığını maaşa birkaç gün olduğunu söyledim ve telefonu kapattım. Eşim yanımda ve ben hiç konuyu açmadım. Daha sonra eşim “Hanım sen şuradan ayarla, ablana verelim” dedi. Hemen teşekkür edip ablamı aradım. Oda parayı kimden isteyeceğini düşünüyormuş. Bu olayı hemen düşündüm. Daha önceden eşi çalışmıyor, hemde evine bakmıyor diye kızar ve para istemesini önemsemezken şimdi bunları söylemeden karşının ihtiyacını gören, gözeten, karşının izzeti nefsini düşünen oldu eşim çok şükür.

 

Geçenlerde küçük kızım okula giderken gülümseyerek “anne benim imanım güzelleşiyor değil mi?” dedi. Bende tabi kızım öyledir. Ama sen bunu nerden anladın deyince de “çünkü çok mutluyum” dedi. Ne güzel bu mutluluğu bize verene, öğretene, yaşatana, şükürler olsun...

 

 

 

 

ORTAK EĞİTİM PLANI

GÜVENİLİR ÇOCUK

KÜTÜPHANE

  • Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
    Tanıdığım Yönleriyle A.K.D
  • Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
    Gerçek ve Diri İnsan Kime Diyoruz?
  • Ciddiyet
    Ciddiyet
  • Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
    Gerçek Maneviyat ve İnanç Temelleri
  • Güçlenme Yolu
    Güçlenme Yolu
  • Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
    Güçlü Olmak İçin Seçilecek Yol
  • İnanç ve Takdir
    İnanç ve Takdir
  • Ne Arıyoruz?
    Ne Arıyoruz?
  • Niçin Özden?
    Niçin Özden?
  • İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
    İnsana İnsanı Tanıtıyoruz
  • Sevgi
    Sevgi
  • Güven
    Güven
  • Hedef Gerçek İnsan
    Hedef Gerçek İnsan
  • İşte Halimiz
    İşte Halimiz