Benim nefis talimim boş konuşmaktan kaçınmaktı. Çünkü boş konuşmak hayatımın çoğu yerinde yaptığım bir şeydi. Bu talimi uygulamaya geçirince hem karşımdaki insanların hem de benim rahat ettiğimi gördüm. Bu rahatlık bana mutluluk verdi.

Bu talim olduktan sonra ne kadar boş konuştuğumu fark ettim. Örnek vermek gerekirse; bir gün arkadaşımla birlikte konuşuyorduk. Birden konuşmalar bitince ortam sessizleşti, ben de bu sessizlikten rahatsız olduğum için hemen boş konuşmaya yöneldim.

Herkesin beni dinlerken rahatsız olduğunu, sıkıldığını fark ettim. Kendi kendime ne yapıyorum ben dedim. Hani boş konuşmayacaktım, hemen sustum. Bundan sonra konuşmalarımda daha seviyeli olmaya karar verdim.

                                                                    Habibe YİĞİT

                                                        Osman Hamdi İlköğretim Okulu 8/E