| Sevginin Büyüklüğü - Samed Şentürk - 2009-12-19 04:54:55 |
Çok sevdiğim bir ağabeyim, geçenlerde -kendisi küçük ama sevgisi herkese yetecek kadar büyük- kızının yaptığı bir davranışı bizlere anlattı: Ağabeyimin İlkokul 3. sınıfa giden kızı, kendi sınıfından kız arkadaşını çok seviyor. Onunla oynuyor, evine davet ediyor, hep bir arada olmak istiyor. Ama arkadaşı, yapısı gereği biraz hareketli olduğundan ağabeyimin kızını pek kafa dengi görmüyor. Buna rağmen yine ona karşı ilgisini sürdüyor, her fırsatta sevgisini dile getiriyor. Hatta arkadaşının sert davranmasına rağmen, halen ona müthiş bir ilgi ve saygı karşısında ailesi, onun üzülmemesi için sevdiği arkadaşına karşı sevgisini bozmaya çalışmışlar. Çünkü hiç ilgi göstermiyor ve onu hiçe sayarcasına davranıyor. Ailesi tabii olarak buna müdahale etmek istiyor. Onun kendisine yaptıklarını anlatıyorlar, bir nevi arkadaşını ona karşı kötülüyorlar. Ve küçük ağabeyimin kızının verdiği tepki karşısında şok oluyorlar: “Olsun, ben onu çok seviyorum.” Arkadaşına karşı olumsuz olan her şeyi bir sözüyle kesiyor. Her birimizin günlük hayatında sevdiğimiz, değer verdiğimiz insanlar var. Onlarla birlikte vakit geçirmek isteriz. Ama onlardan bize karşı en azından bizim kadar ilgi göstermedikleri zaman mutlaka haklı denilebilecek şekilde soğuruz ve yavaş yavaş ilgimizi keseriz ya da büyük sıkıntılara girer, kendimizi kullanılıyor gibi hissederiz. Ama burada ağabeyimin kızının: “Ben seviyorum, kime ne! O beni sevmiş-sevmemiş, ilgi göstermiş-göstermemiş bana ne!” anlayışı sevgisinin herkese yetmesindendir… Daha sonra gelişen olaylar da ilgi çekici. Ağabeyimin kızı arkadaşına resimler yapıyor ona hediye ediyor. Kendi yazısı kötü diye kardeşine mektuplar yazdırıyor gönderiyor. Arkadaşı da artık, ona eskisinden daha çok ilgi göstermeye, onun davetlerine icabet etmeye başlamış. Allah(c.c) her birimize böyle sevgiler nasip etsin… Samed Şentürk Kırıkkale Üniversitesi İ.İ.B.F. İşletme Bölümü Öğrencisi
|