Her İnsanın Aradığı Candan Sevgi ve Saygıdır

Sohbetimize bir önceki haftanın raporunu okuyarak başladık.

Ve gövdesi aramızda olmasa da her an bizimle olan, gittiği yerde de aynı ciddiyetle eğitimine ara vermeden devam eden  asker kardeşimiz, küme üyemiz, fikir arkadaşımız  Mert’in  yazısını okuyarak devam ettik.

Askeriyede geçirdiği bir hafta boyunca yaptığı eğitimini anlatıyordu   bize. Kardeşimiz iyi güzel ve doğru olan şeyleri kendisi yapıp kendisi duymuş huzurunu. Ogece yatakların çarşafları değişmesi gerekiyormuş ve yanındaki arkadaşı da o gün koğuşta değilmiş.

Kardeşimiz kendi yatağının çarşafını serer gibi sermiş arkadaşının çarşafını ve arkadaşının bundan haberi olmamış.  Her ne kadar arkadaşının haberi olmasa da  o huzur yetmiş O’na.  Ve devam ediyor kardeşimiz.

“Askerdeki yapılan hizmetler ne olursa olsun zor gelmiyor bana”  diyor.  “Bunların hepsini zaten ben kendi huzur bahçemde yaptım, hiç de yabancısı değilim” diyor. Arkadaşları ne kadar  söylenerek yapsa da kardeşimiz bunları kendisine bir fırsat olarak görüp, eğitimde ilerlemenin yolunu tutuyor.

Ve bizi de taa oralardan böyle gururlandırırken göğsümüzü kabartıyor...

Sohbetimize arkadaşlarımızın haftalarındaki yaşantılarıyla devam ediyoruz. Başka şehirlerden okumaya gelen arkadaşlarına bilgisiyle yardım ediyor bir arkadaşımız.Şehre yabancı olanların ihtiyaçlarıyla canı gönülden ilgileniyor.

Metroda çantasını merdivenlerden çıkarmaya çalışan bir teyzeye elini uzatıp yükünü hafifletiyor arkadaşımız.

İşyerinde herkesten önce kendisi demliyor çayları arkadaşımız. Durak da oturup kara kara düşünen amcayı dinleyip ona moral kaynağı oluyor bir arkadaşımız da..

Ve sevgi...

Sevgi kitabını okuduk bu hafta tüm arkadaşlarımızla birlikte... Bu güzel kitaptan çarpan yönleri tek tek tespit ediyoruz...

Sevginin sadece insan için değil tüm canlılar için önemli olduğunu, sevgisiz şu hayatta hiç bir şey olmadığını öğrendik. Sevginin hareketin kaynağı olduğunu, aklın besin kaynağının sevgi olduğunu öğrendik.

İnsanı harekete geçiriyorsa sevgi, geçirmiyorsa sempati olduğunu öğrendik. Sevgileri çoğaltmanın alaka ile mümkün olduğunu, sevginin iç dünya olduğunu öğrendik. Gerçek dosta teslim olalım ki sevgi yönünü bulsun.

İnsanı içeriden iten şeylerin gerçek olmasıymış, gerçek sevgi. Ayrıca, kitabımızda yiğitliğin ne olduğunu öğrendik. Yiğitliğin boyla posla olmadığını kaşının gözünün hiçbir anlam ifade etmediğini, muhatabını cezbeden meziyetlerin insanın sevgisini doğurduğunu öğrendik.

Ve birazda doğman sohbet yaptık...

Sohbetimizden çıkartılacak sonuçlar şunlardı:

İnsan hedefi sadece gövdesel arzularımıdır? İnsana yakışan kötüyü unutup güzeli yaşatmaktır.

Yaptığımız iyilikleri yeterince takdir etmediğimiz için yaptıklarımızın farkına varıp huzurunu duyamıyoruz. Bahçedeki arkadaşlarımızla samimiyetimiz uğraşmadan oluyor.Okulda aranıyor o samimiyet ama olmuyor. Çünkü ortak değerler yok.  Sevdiği ölçüde benzer insan sevdiğine. Hal hatır sormanın da ilgi alaka olduğunun farkına vardık.

Seven Sevdiğinin İnceliklerini Yaşatır...

Saygı ve selamlarla...

 Bizim Küme