Ailece yaptığımız haftalık aile sohbetimizin  uygulama konusu sabırdı. Babam “her gün sabırlarınızı ne kadar tutabiliyorsanız tutun” diye bize bir uygulama ödevi verdi.

Perşembe: 24 Kasım ile ilgili bir şiir yazdım ve onu okumak için parmak kaldırdım. Önce öğretmenim izin vermedi, ben de sabırla bekledim. Sonunda izin verdi. Ben de artık sabretmem gerektiğini anladım ve artık böyle olaylarda sabrediyorum. Anladım ki sabredince her şey yoluna giriyor.

Cuma: Benim bu akşam canım salata çekmişti ama anneme ve babama söylemedim, sabrettim. Çünkü bir başka akşam salata yiyebileceğimi düşündüm.

 Cumartesi: Babam bugün Ankara’ya gitti. Ben de babamı mutlu etmek için kardeşimle kavga etmemeye çalıştım ve bu konuda sabır göstermiş oldum.

Pazar: Bize bugün misafir geleceği için annem misafirlere meyve hazırlamıştı. Benim canım da meyve çektiği için babama sorduğumda babam,”Bu meyveler misafirler için” dedi. Ben de yemekten vazgeçtim ve bunun için sabretmiş oldum.

Pazartesi: Benim bugün 1 lira param vardı. Acıkmıştım ama harcamadım. Çünkü sabretmek istedim.

Salı: Benim bugün sabır konum yoktu. Ama mutlu olduğum bir şey var. Onu sizlerle paylaşmak istiyorum. Okulun hazırladığı bir deneme sınavına girmiştik. Sınıfta 3. okulda 4. oldum. Bunun için çok mutlu ve gururluydum.

Çarşamba: Bugün sınavımız vardı. Süre dolmadan bitirdim ama zil çalana kadar sabırla bekledim. Sonra kâğıdımı verdim.

Perşembe: Bugün okulda öğretmenimiz tahtada işlemler yaptırdı. Ben de öğretmene göstermek için en arkadaydım. Sıranın bana gelmesini sabırla bekledim ve en sonunda sıra bana da geldi.

Cuma: Bugün hastalandım. Okuldan geldim ve babamdan beni hastaneye götürmesini istedim. Babam da biraz sabret, akşam gideriz dedi. Ben de sabrettim, akşam doktora gittik ve ilaçlarımı alarak eve geldik.

                                                                                                            Zeynep ARSLAN

                                                                                        Celal Atik İlköğretim Okulu 4/B Yozgat