19.11.2011

BİR KİŞİNİN SENİN VASITANLA KURTULUŞA ERMESİ, DÜNYALARIN SENİN OLMASINDAN DAHA HAYIRLIDIR

• Allah(c.c.) diyor ki:”Kulum sen benim için en değerlisin. Sana güç verdim” diyor. Sen ise güçsüzüm diyorsun ve arzuların esiri olmuşsun, kulağından yönetiliyorsun. İşte bunlar insanın hakikatteki değerine yakışmayan durumlardır. Senin gövden var, o da senin evin. Şimdi gövdesel arzulardan kurtulamıyorsun. Unutma, Allah’ın insanı sevebilmesi için kulun kendini yüceltmeye, kendini değerli tutmaya götürmesi gerekiyor. Yani Allah’ın insanına verdiği değeri insan da kendisine verecek. İnsanın kendine değer vermesi ise küçük düşmeden ve peygamberi yaşayışla yaşaması, peygamberi takip etmesidir.

•  'İlim ilim bilmektir, 

    İlim kendin bilmektir.

    Sen kendini bilmiyorsan,

    Bu nice okumaktır…” 

Sen şu kadar ilim tahsil ediyorsun. Aya gittin, uzaylara çıktın, fabrikalar kurdun. Bunlarla kendini tanıman mümkün değildir. Onları yapanlardan da Allah razı olsun. Sen kendini bilmeyi, tanımayı amaçlayacaksın ki iç dünyanda bozulduğunda sıkıntıya düştüğünde tamir edebil. Dışarıda istediğin kadar sahip ol. Önemli olan iç dünyada duygularına, düşüncelerine, sahip olmandır. Sen kalbine insan sevgisini koy ki karşılıksız yaşamayı öğren. Adamlar insan hakları diye gidip petrole konuyorlar. Ama Türk devleti gidip Somali’ye yardım ediyor. Bizim ülke olarak bir beklentimiz yok. Besbelli maksatsız ve Allah rızası için yapıyoruz.

• Biz zahiri ve beşeri ilimleri tahsil etmeye koşmuyoruz. Biz, insan ilmini tahsil ederek, yaşayışta insan olarak yaşamaya, insanlaşmaya çalışıyoruz.

• Biri senden bir konuda şüpheleniyor ve sen bozuluyorsun, neden? Kendinden emin değilsin. Oysa kendinden emin olsan, karşıya bozulup, kırılmayacaksın.

• İki tane zahiren bilim adamı gelse birbirinin gelişmelerinden rahatsız olabilirler. Ama insan ilmini tahsil eden ise gelişmelerden rahatsız olmaz. Çünkü o kişi bilir ki gelişmeler, Allah’ın insanı içindir. Biz insanlığımıza koştukça hiçbir başarıya kayıtsız kalamayız ve en küçük bir gelişmeyi bile takdir ederiz.

• Peygamber Efendimiz der ki: “Bir kişinin senin vasıtanla kurtuluşa ermesi, dünyaların senin olmasından daha hayırlıdır.”

• Bir insan denince akla, eli, kaşı, gözü, kolu, bacağı gelir, bir bütün olarak. İnsanın eli, insanın tırnağı gibi… Hepsinin de kendine göre bir değeri ve icabı var. Hayat-ı ilahi de tektir. O hayatın insanı da var, hayvanı da var, bitkisi de var. Yalanı da var, doğruluğu da var. Bunların hepsi bir vücudun içinde ve hepsi yerli yerinde. Bunlardan herhangi biri lazım olmasa Allah yaratmazdı zaten. Şimdi sen bu vücudun neresisin? Oraya bak ve yerini seç. Bak, kandırmayı tilki yapıyor. Sen tilkilik sıfatına neden düşüyorsun? Sen sorumluluğunu bileceksin ve insana yakışmayan işlerden uzak duracaksın.

• Hep şeytanı konuşan gün gelir Rahmanı unutur… Biz Rahmanı çok konuşa konuşa şeytanı unutacağız. 

• Zahiren devletin kurallara uymak senin rahatın ve güvenliğin için. Trafik kurallarına zorla uysan da yine senin için. Aynı şekilde ilahi kanunlara uymak da senin yararın için, bunun farkında mısın?

• Ha bire durumun kötülüğünden yakınıp, kıyamet kopacak diye dertlenip duruyorsun. Herkesi cehenneme atınca rahatlayacak mısın? Neden yapıyorsun bunu?

• Efendimiz leşi görmüş ve “Ne güzel dişleri var” demiş. Bize de her şeyin içerisinde iyiyi, güzeli görebilmek için bir ders vermiş. Biz de gücümüzün yettiği kadar iyiyi, güzeli görmeye çalışacağız.

• İnsanlar hep bir başkasını suçluyorlar. Senin bahçen gayet güzel, yan komşunun bahçesi de dağınık, ot toplanmamış. Şimdi sen ona bakıp, yapmıyor diye suçlama. Adam yapar yapmaz, sana ne… Sen kendi bahçeni güzelleştir ve onun huzurunu duymaya çalış. Senin bahçen insanlığındır. Bu güzel yaşayışa ulaşmaya çalış. Diğerleri gölge, bitki, hayvan olarak yaşıyorlarmış, ona da karışma. Başkasının elindeki böreğe bakan, elindeki baklavayı yiyemez. Karlı dağlara bakan, sobanın başında üşür.

• Aklı olmayanın dini olmaz. Aklı çalışmayanın da imanı olmaz.

• Dünya ahiret huzur sadece şekli ibadetlerle olmaz. Allah’ın kurduğu insan yapısı en derinliklerinden beri tanınacak ve ihtiyaçlar karşılanacak. İşte peygamberler ve mütefekkirler bu ihtiyaçları bize duyurmaya gelmişlerdir. Onlar olmadan insanlar hayvandan öte bir yaşayışa ulaşamazlar. 

• Temizlik imandandır. İnsan bulunduğu yeri en güzel şekilde derler, toparlar ve oradan öyle ayrılır. Yok öyle bırakıp giderse başka mahluklara benzer.

• Aklımızı da bir taraftan, dinimizin bize olan tebliğini anlayacak bir yere getirelim.

• Bir insan sana eğildiğinde sen ona daha çok eğiliyorsan bu bir kaliteyi gösterir. Rabbimiz bize yapılan bir güzelliği unutmama hasleti versin.

• Dünyada insanı ezen en büyük şey yardım beklemektir.

• Bekleyen insan nasıl mü’min olabilir? Sonra fatiha’yı oku dur. Yalnız senden bekleriz diyorsun ama herkesten bir şeyler bekliyorsun. Olur mu böyle…