Canım ustama;

Ramazan sohbetleri başladığından beri, her sohbetten sonra, kendi içimizi yoklayarak neler aldığımıza bakmaya başladık. İlk tespitimiz, size karşı olan önem duygumuzun artmasıdır. Önceleri sohbeti dinledik ten sonra aklımızda birkaç cümle kalırken, şimdi ise anlattıkça daha iyi hatırlayan bir zihin var.

Demek ki, ustaya önem arttıkça, aynı çalışkan bir öğrenci dersi aklında tutar, bilir, bizde öyle olmaya başladık. “Bildiklerinizi, öğrendiklerinizi uygulayın” dediniz. Uygulama çabasına düştük. Kendimde en çok gün içinde birisi bir şey yaptığında neşeden ve huzurdan ayrılmalar, dıştan dilimize sahip olsak da içten kızmalar oluyordu. Şimdi buraya savaş açtık.

Özellikle de sohbet sabahtan olunca, tam zamanında gıdalanıyorduk. Kendime şunu söylüyorum. “Aldığım feyzi bozamam, arkadaş” Sizin örneğinizde olduğu gibi cüzdanımdaki paraları etrafa saçamam. Böyle olunca da görüyoruz ki güç, size önem verince geliyor. Önem verdiğimiz nispette anlayışımız açılıyor. Bildiğimizi, öğrendiğimizi uygulama çabasına düşmeye başladıkça hemen tadını duymaya, zevkini almaya başlıyoruz. Teşekkür ederiz.

Bir diğer uygulama çabasına düştüğümüz nokta, hayvani sıfatlardan kurtulup, insani meziyetlerimizi artırmak oldu. Kendimizi bu anlamda yokladık. Yaptıklarımıza şükür ettik, yapmadıklarımızı yapmaya daha dikkatli yaşamaya başladık.

Örneğin; geleni kapıya kadar uğurlama konusunda kendimize “Aferin” çektik. Her an düzenli, intizamlı olma konusunda daha dikkatli olmaya karar verdik ve harekete geçtik. Burada sürekli kıyafet değiştiriyoruz. Bahçe olduğu için Elif’in ve bizim dolap daha çabuk dağılabiliyor. Hemen gördüğümüz an “Bismillah” deyip 10 dakika içinde düzenliyoruz.

Sayenizde düzen güdümümüz, geçen senelere göre çok iyi, ama şimdi daha da iyi, her an intizamlı hale getirmeye çalışıyoruz. Kızımıza da bunu aşılamaya çalışıyoruz. Kıyafetlerini katlama, aldığını geri yerine koyma gibi. Yaptıktan sonra da hemen kulağından giriyoruz.

“Bak kızım, düzenlenince ne kadar güzel oldu.” Değil mi, diyerek onun mutluluğunu hissettirmeye çalışıyoruz. O gün, odada oyun oynadı, zaten toplama konusunda bir sıkıntımız yok çok şükür. Hadi kızım, baban gelecek dediğimde, “Anne ortalığı toplayalım, babam böyle görmesin.” Deyince çok hoşuma gitti. Sizinle paylaşmak istedim. Çünkü  bütün güzellikler sizin sayenizde oluyor.

Bir de, şu noktayı gördük. Size olan sevgim arttıkça, sevgiyi çoğalttıkça, güzel ve iyi dediğimiz işleri daha çok yapma gayretine düşüyoruz. Birinin hatırına, o’nun hatırı için derler ya. Bu yaptığım ustamın hoşuna gider, bu yaptığım ustamın hoşuna gitmez, deyip gün içinde buna dikkat ederek yaşamaya çalıştığımda, güç geliyor.

Peygamber efendimizle ilgili sahabeler onu sevmiş, nasıl sevmiş, sevgiyle ilgili bir kitap okuyoruz, hızlı hızlı gitmeden sindirerek okumaya çalışıyoruz. Görüyoruz ki, her şeyden çok sevmişler. Şimdi bizde sizin yaptıklarınıza, söylediklerinize bakıyoruz. Söylediğiniz, her şeyi yapıyorsunuz, uyguluyorsunuz.

O yüzden sizin söyledikleriniz bizleri etkiliyor. Hayal ya da zan değil, gerçek… Zaten sizin bu kadar gerçekçi bir insan olmanız, beni çok etkiliyor. Verdiğiniz örnekler bile o kadar gerçek ki, sizi hayranlıkla dinliyorum. Bize gerçek dostsunuz teşekkür ederiz.

Bizlere bu kadar güzel imkanlar sunduğunuz için teşekkür eder, ellerinizden öperim.

                                                                                                                         Zeynep TONGA 

                                                                                                                    Anasınıfı Öğretmeni