Bugüne kadar çok insan, özgürlüğün tanımını yapmış. Kimisi yapısına uygun tanımlamış, kimisi de öz yapısına ters tanımlarda bulunmuş. İnsanın en güzel özgürlüğü tanımlama şekli özgürlüğü yaşayarak ve onu idrak ederek yaptığı tanımlardır.
Allah’ın şanslı kullarından olan ben yaşadıklarımdan özgürlüğü tanımlayabiliyorum.
Özgürlük; herhangi birinin sevgisizce bakışını kafaya takmamaktır.
Özgürlük; ihtiyacın olduğu zaman sana yardım eli uzatmayan kişiye kızmamaktır.
Özgürlük; sana yer vermeyen bir küçüğüne bozulmamaktır.
Özgürlük; seni kabul etmeyen bir mecliste kabul etmeseler de onlara karşı yapman gereken insanlık görevini yapmayı başarabilmektir.
Özgürlük; hayatında şükretmeyi başarabilmektir.
Özgürlük; pozitif düşüncelerle olabilmektir.
Özgürlük; her şeyi hiç yıkılmayacak, hiç kaybolmayacak YARADAN’DAN beklemektir.
Özgürlük; çocuğunu anlayabilmek, eşine sevgi ve muhabbetle bakmaktır.
Özgürlük; ALLAH dostunun gönlüne girmeyi başarabilmektir.
Kısaca özgürlük ALLAH’IN seni yarattığı yapıya göre yaşamayı başarabilmektir. Yapına uygulu ne kadar yaşayabilirsen o kadar özgürsün demektir.
Yukarıda ki tanımlamalara birkaç örnek verecek olursak; mesela arkadaşlarımızla muhabbet etmek için onları ziyaret ettik. Gittiğimizde bize karşı ilgisizlik hissettiğimizde günlerce bunun nedenini düşünmez miyiz? Eee o zaman kendimizi kendi elimizle hapse atmıyor muyuz?
Uyuyoruz, kalkıyoruz sebebini düşünmekten iş yapamıyor hatta namaz kılmayı bile unuttuğumuz anlar olmuyor mu? Nasıl ki hapse giren biri yapması gereken şeyleri yapamaz. Mesela, pikniğe gidip ALLAH’IN ona verdiği nimetlerden olan yeme, içme güneşten vs. yararlanamaz ve yaptığı hatanın içinde yaşar.
Bizde işte öyle oluyoruz. Zihnimizi başkalarıyla bu kadar meşgul etmezsek namazımızı da kılacak, evimizin düzeni için işte yapacağız, çocuklarımız ve eşimizle de ilgileneceğiz. Yani kendimizi kendi elimizle hapse koyup nimetlerden kendimizi mahrum ediyoruz.
Yine bunun gibi bir ortamda kabulsüzlük gördüğüm zaman canımız sıkılıyor, beğenim sizliğe başlıyor hatta o insana kızıyoruz. Hâlbuki orda kabul edilmeyi beklemesek beni ALLAH beğensin o güzel kullarının mertebesine kabul etsin desek bak o zaman görürüz özgürlüğün ne demek olduğunu…
Son olarak özgürlüğe şu örneği verelim.
Bir arkadaşımızla oturup diğer arkadaşlarımızla ilgili konuştuk. Onunla ilgili yorumlar yaptık. Ne yapıyoruz? Dedikodu yaptığımız arkadaştan sürekli çekiniyoruz hadi söylediklerimi sinirlenip anlatırsa diye, yani dik duruşumuzu bir anda kamburlaştırıyoruz.
Kendimizi o arkadaşımızın hapishanesine atıyoruz. Hâlbuki dedikoduyu yapmayıp zamanımızı başkalarıyla öldürmeyip, her şeyin ALLAH’TAN olduğunun idrakini yapıp konuşacak bir şeylerin olmadığını fark etsek…
Dünyada kötü hiçbir şeyin olmadığını her şeyin ALLAH’A bir adım yaklaşabilmek için ALLAH’TAN olduğuna bir iman etsek işte o zaman özgürlüğün kafana göre takılmak değil de Öze uygun yaşamak olduğunu anlarız.
ZEHRA GÜNANA
