Cıvıldayan kuşlar, tertemiz bir  hava… Nice insanların şen sesleri havasına karışmış bir mekandayız şimdi.  Söğütlere dokunup,  yanaklarımızı okşayan  rüzgar…

Öyle de bir sıcak var ki… Gölgesinde serinlediğimiz ne varsa daha da güzel şimdi.
Toplandık güzel kamelyamızda. Muhabbetle içilen çayların ardından arkadaşlarla haftalık ödevlerimizi okuduk.

Okudukça, gelişmelerden ötürü hepimiz birbirimizin gözünde aynı ışıltıyı yakaladık… Birbirimizin gelişmesi, hepimizin gelişmesi çünkü. Ayrılık yok, sen ben yok aksine birliktelik var, biz varız.

Ayşe ablamız öyle şeyler anlattı ki, dolduk yine. Kulak verelim hep birlikte:

 “ Eskiden bir arkadaşıma giderken, herhangi bir alınacak ile ilgili, hemen aklım devreye girer, ‘bu da götürülür mü’ der ve gittiğimde o aklıma gelenin ihtiyaç olduğunu fark edince de, almadığıma pişman olup, kendime kızardım.

Ama bu hafta aklıma geleni hemen uyguladım. Oğlumun mezuniyet törenine gidecektik. Aklıma minder ve şemsiye götürmek geldi. Hiç olur mu demeden, götürdüm bunları. Bizimle birlikte törene gelen büyüklerimizi rahatça oturttuk sandalyelerde. Bir de başlayan yağmurda kendime bir aferin daha verdim. Şemsiyelerde işe yaramıştı çünkü. Tabii şükrettim bana onları getirten Rabbime, aynı zamanda.

Hülya ablam her zamanki nezaketi, ikram severliği ile söz aldı. O da şükrederek     yaşamanın, olumlu düşünmenin, daima çevresindekilere moral vermenin zevkini anlattı bizlere.

Nurhan ablam ve Fatma kardeşim de fedakarlıkta ve hizmette yaşadıkları güzellikleri paylaştılar bizlerle. Korkularının üzerine giden, merhametiyle hizmet eden Fatma kardeşimizin gelişmeleri hepimize örnek oldu. Ödevlerini yazılı olarak sunamayan Nurhan ablamızın kendine verdiği ceza hepimizin damağında güzel tatlar bıraktı. Sayesinde güzel poğaçalar ve helvalar yiyoruz iki haftadır.
 

Ayşegül ablam da, yaşantısı ve meziyetleriyle bizlere örnek bir insan. Onun haftası da dolu dolu geçmiş. Anlattığı bir hikayeyi hepimiz can kulağıyla dinledik.

Kafesten kurtulup, özgürce kanat çırpmak isteyen kuşa bilge birinin ‘Öl de kurtul’ demesi ve bunun üzerine kuşun ölmüş gibi yapması ve sahibinin öldü zannettiği kuşu serbest bırakması .

Özgürlüğüne kavuşan bu kuş misali, bizimde  gövdesel arzularda ölerek, özgürlüğümüze yelken açarız inşallah.

Biz de kocaman bir ailenin içinde yaşadığımızın şükrüyle dolduk bu hafta…
                               

        Selamlar…  

     
              Derleyen: Özden Sayın