Bu hafta sade yaşamaya özen gösterdim. Kimsenin eksiğini meydana çıkarıp onu mahcup etmeden yaşamaya, eğer nahoş bir durum varsa onu gücüm yettiğince kapatmaya çalıştım.

Kimi zaman iki arkadaş birbiriyle tartışırken ortamı yumuşatmaya,  “aslında şunu söylemek istiyor, yanlış anladın, onun da niyeti şuydu” diyerek, kimi zaman yarım yapılmış bir işi tamamlamaya çalıştım.

Karışık zihinle herkesle herşeyle uğraşıp kendine vakit ayıramamanın zararını da görmüş oldum. Böylece kendi sorumluluklarımı kendim görüyor ve müdahalemi o yönde yapıyorum.

Ortak bir iş yapılacaksa karşımdaki kişinin eksikleriyle uğraşmaktansa onun ihmal edeceği yerleri ben önceden yapıyor ve onunla uğraşmak israfından kurtuluyorum.

Kendime daha çok zaman ayırıyor ve kendimi dinliyorum. Çok konuşmamaya daha çok dinlemeye çalışıyorum. Burda da iş bitmiyor. Bu seferde düşüncelerimi takip etmeye çalışıyorum.

Olumsuz, beni yolumdan alıkoyacak her türlü düşünceyi kesmeye, zıttı olan olumlu düşünceleri çoğaltmaya uğraşıyorum.

Hal ve hareketlerim davranışlarım iyi yönde oldukça kendime güven geldiğini ve kendimle olmaktan memnun olduğumu gördüm.  Böylece dışarıya ilgim azalıyor ve kendime daha çok zaman ayırıyorum.

Özet olarak kendimle uğraşım artarsa dışarıya ilgim azalıyor kimseyle meşgul olmuyor daha sade yaşıyorum.

                                                 Samed Şentürk