3 Ekim 2009

• İnsan, şeref yolunda eğitime girmeden tek sıfatta yaşayamaz. İnsan mevcut haliyle her şeydir. Yani tüm varlığın sıfatları vardır. Doğada bir koyun bile tek koyun sıfatında yaşarken insanın kaç sıfatta yaşadığı belli değil. Onun için kişi bir Eğitimci bulacak ve ondan tek sıfatta yaşamayı talim edecek.

• İnsanın kendini bilme, bulma ve tanıma mesleği tüm mesleklerin ötesinde bir meslektir. Tüm meslekleri insan icra ediyor. Biz de bu tüm meslekleri icra eden insanı tanıma derdine düşmüşüz. “İnsan Tanımak” mesleğinden dünya ahiret üstün bir meslek yoktur.

• Sen doktorsun ve yüzlerce insanı tedavi ediyorsun. Ancak biri seni beğenmese veya bir iç sıkıntısına düşsen kendini tedavi edemezsin. Bu doktorun işi ve mesleği ile ilgili değildir. Çünkü hangi mesleğe sahip olunursa olunsun iç dünya işleri başkadır. Ancak Taktirkarlık Okulu’nda okuyan insanlar, mesleği insan tanıma olanlar kendilerini tedavi edebilirler.

• Ekonomik krizin içindesin. Borçlular neredeyse kapına gelecekler. Birden bir arkadaşının ince bir şekilde borçlarını ödediğini fark ettin. Ne hissedersin? Aynı şekilde seni sana tanıtan ve sıkıntılardan kurtarmak için canla başla uğraşan, sana huzur ve şükür aşılayan Eğitimci’ne karşı ne hissetmelisin? Onun için yeniden dönüp bakalım kendimize. Eğitimcimizden neler aldık, o bize neler kazandırdı? Bunları taktir edelim ve Onun hayatımızdaki önemini bir kez daha düşünelim.

• Seni boşluklardan kurtaran, eksiklerini tamamlamaya yardımcı olan, değer yargını çalıştıran, seni insanlık şerefine hedeflendiren, seni karşılıksız seven bir kamil insana rast gelmişsin. Onu görmüş olman, tüm dünyanın senin olmasından iyidir ve hayırlıdır.

• Şöyle etrafımıza ve tarihte yaşamış insanlara bir bakalım. Nice zengin, ünlü ve makam sahibi gelmiş geçmiş. Ancak hiçbir zenginin veya kralın gerçekten mutlu ve tatminkâr yaşadıklarını göremiyoruz. Neden? Çünkü insandan öte bir değer yoktur. Makam veya madde insandan daha değerli bir konuma geldiği vakit bunları değerli kabul eden zihniyetler maddenin ve makamın kölesi olurlar. İnsan kazandıklarını yeniden insanlarla paylaşırsa mutlu ve huzurlu olabilir. Yoksa kazandıklarının kölesi olan zihniyetlerin huzur bulabilme şansı, güneşin batıdan doğma şansı kadar uzaktır.

• İnsan insanlığına ancak içi dışı bir insan olmuş ve varlığını insanlık değerlerini yaşama ve yaşatma derdinde olan bir gerçek insandan aşı alacak ki şeklen insan olan insan, içi de insan olsun. Anamızdan doğduk, şeklen insan olduk. Şimdi Eğitimcimiz bizim içimizi insan edecek, yani insan olarak yeni baştan yaratılacağız. Ona verdiğimiz önemle kafamız açılacak ve kendimizde bir güç bulacağız. Aldığımız güçle de insana yakışmayan sıfatlardan kurtulacağız. Gerçek yol budur. Bu yolda da hiçbir babayiğit kendi başına içi dışı bir gerçek insan olamamıştır. Genel kaide budur. Allah(c.c.) anasız ve babasız Adem babamızı yaratmıştır. Sonra Hz. İsa’ya kadar tüm insanlar bir anne ve babadan dünyaya gelmiştir. Sonra Allah(c.c.) bu seferde babasız insan yaratmıştır. Bunlar istisnadır. Ancak genel kaide insan bir anne ve babadan dünyaya gelir. Bizim yolumuzda da insanın gerçek insanlığa ulaşması bir eğitimci ile mümkündür. Ancak bu durumun istisnası yoktur.

• Esas amaç, peygamberimizi gerçekten severek onun ortaya koyduğu örnekliği bizim de yaşayabilmemizdir. Sen ömrün boyunca ibadet etsen ama yüreğinde peygamber sevgisi artmıyorsa, yaptıkların boşuna gidiyor demektir. Ashap efendilerimiz çok değerlidir. Öyle ki onlar en zor zamanda, hayatları pahasına bile olsa peygamberimizden ayrılmamışlardır. Onları bu denli güçlü kılan ve peygamberimize bağlı kılan şey sevgi bağıdır. Onlar Efendimize candan öte duygularla sevmişlerdir. Bizim de görevimiz budur. Yaptıklarımız yüreğimizde peygamber sevgisini artırmıyorsa bir eksiklik var demektir. Dikkat edersen eğer tarihte hiçbir peygamber veya evliya yaptıklarına sığınmamış. Onun yerine Allah’ın merhamet ve şefkatine sığınmışlar.

• Devam kişinin taktiriyle mümkündür. Kişinin taktiri azaldığı vakit heyecanı, fedakarlığı, azmi azalıyor ve herkes geldiği yere geri dönüyor. Kişinin yolunu taktir etmesi ve yoluna duyduğu güvenin artması esas gelişmedir. Meslek kişinin iftihar vesilesi olmalıdır.

• Herkes bir şeylere sahip olarak mutlu olmaya çalışıyor. Oysa bu yol hiçbir şeysiz mutlu olabilme yoludur. Ne diyor Abdulkadir Duru Bey: “Hiçbir şeyim olmasın ama boynum dik, alnım açık, göğsüm kabarık olsun. Rabbim kimsenin kabarık göğsünü indirmesin.”

• Dünya ahiret huzurlu yaşamak isteyen insanlar, dünyada devletin kurallarına, ahirette ise ilahi kanunlara uyacaklar.

• Bizim işimiz kötüyü unutmak ve güzeli yaşatmaktır.

• Şikayet eden kişi, şikayet edilecek kişidir. O kişinin şikayet edilecek tarafı çoktur.

• Yer gök dua üzerine kurulmuş. Sen fark etmiyorsun o başka bir iş. İnsanın duygusu ve düşüncesi canlı cansız tüm varlığa sirayet ediyor. Bir deney yapmışlar. Bir adama bir balta vermişler ve ağaçları kesmesini istemişler. Hassas aletlerle yapılan ölçümler sonucunda, adam ormana girdiğinde ağaçların titrediğini tespit edilmiş. Sonra da başka birine balta verilmiş ve sadece gezmesi istenmiş. Ağaçlar titrememiş. Sen kendi yaptıklarından ve gücünden haberdar değilsin. Her şeyi bildiğin kadar sanıyorsun. Sen ne neşredersen o geri sana dönüyor. İşte buraları bize Eğitimcimiz gösteriyor. O olmasa buraların bilgisinden bile haberdar olamayız.

• Niyet, düşünce ve hareket bir olacak, aynı istikamette olacak. Sıkıntıların bir sebebi de bunların bir arada olmamasıdır. Sadece yaptıklarına bakarak kendini tanıyamazsın. Ama düşüncelerine ve niyetlerine bakarsan yaptıklarını neden yaptığını anlama şansı bulabilirsin.

• Coşku, taktir ve şevk bulaşıcıdır. Aynı şekilde taktirsizlik, şükürsüzlükte bulaşıcıdır. Sıkıntıya girmek istiyorsan, şükürsüz insanların yanına git. Onun için arkadaşlarını çok iyi seçmek zorundasın. Bana bir şey olmaz diyorsun ama kulağından, gözünde nelerin dolduğunun farkında mısın? Sana tabi ki bir şey olmaz zaten ölüsün. Bir fatihan eksik…

                                  İnsan Yüceliğini Gerçekleştirme Derneği