Özel arkadaşlık dikkatle olur. Dikkat edip arkadaşının meziyetini göremeyen kişi sıradan arkadaşlıklarda kalır. Peki, arkadaşın nelerine dikkat edilmeli; İnsanlığına, kalbindeki inanç sevgisine, beşeri kaidelere itinalı olup olmadığına, terbiye, hayâ, namus, vicdan duygusu var mı yok mu, bunlara dikkat edilir. Varsa tabii ki muhabbet kaynar, artar.

İnsan kişiliğini takdir ediyorsa, kendisini muhatabının yerine koyuyorsa o iyi arkadaştır.

Kendisini yerime koyup koymadığını nasıl anlayıp da onu özel arkadaş olarak kabul ederim? Seni kendisinden önce düşündüğü; iş yaparken, yenip içilirken, alış veriş yaparken senin isteklerini kendi arzularından önce düşünüyorsa belli olur.

Benim ona ne yapmam lazım? Sen de onu kendinden önce düşüneceksin. Kendin için ne istiyorsan o istediklerini özel arkadaşına önce kavuşturacaksın. Çünkü o da kendisinden önce seni düşünüyor.

Özel arkadaşlık büyük bir içtenlik ister. Her şey yalan iç huzuru gerçek. Bu da insan kazanmaktan gelir.

Fedakârlık ve feragat denilen duyguların hâkimiyetiyle sıradan arkadaşlık özel arkadaşlığa dönüşür.

Karşımdakini, kendimden daha fazla kayırsam, fedakârlıktır. Evet, ama ben ona yaparsam, açıkgözlülüğe kaçıp o da bana fedakârlık yapmazsa ömür boyu fedakârlığım boşa gitmez mi?

Hiç kimsenin fedakârlığı boşa gitmemiştir. Fedakâr insanlara dikkat et, göreceksin ki madde hırsı olmayanlar, insanları kendilerinden önce düşünenler paylaşmayı sevenler genç kalır. Onların içleri de çok şendir… Sevinçle doludur.

Sen de öyle içi şen olan, genç kalan biri olur, sevilen sayılan insanlar arasında yer alırsın.Mutlak senin gibiler seni bulur.Bu garantidir.