09 Mayıs 2009

• Parçalara tek tek bakarken bütünü gözden kaçırmamak gerekir. Çünkü bütün o parçalardan oluşuyor. Bir yere yoğunlaşırken diğer tarafları unutmamak gerekir.

• İnsanın kendine saygı duyabilmesi için kendine verdiği sözleri tutması gerekiyor. Çevremize verdiğimiz sözleri tutuyoruz. Neden? Çünkü o sözler tutulmazsa insanların sevgisini ve güvenini kaybederiz. Peki, kendimize verdiğimiz sözleri tutmadığımızda ne oluyor? Aynı şekilde bir süre sonra kendimizi saymaz ve kendimize güvenmez yere geliyoruz. Onun için kendimize verdiğimiz sözler konusunda çok hassas olacağız ve yapamayacağımız şeyler için kendimize söz vermeyeceğiz. İnsanın övünç duyabilmesi için kendini sayması ve sevmesi gerekir. Bunu da unutmayacağız.

• İnsan denilen koca âlemin sadece gövdesel ihtiyaçları yok. Bunlarla beraber güvenilmek, sevilmek, saygıyla kabul edilmek gibi ihtiyaçları da var. İşte bunları karşılayabilmek için güzel sıfatlarla donanmamız gerekiyor. Güvenilir, cömert, hizmet ehli ve fedakâr olmadan da insanların sevgisini kazanabilmek ve manevi midelerimizi doyurabilmek imkânsızdır.

• Dönüp kendine bakarsan beklemek hastalığı güçsüzlükten oluyor. İnsanın güçlenebilmesi için kendine inanması ve güvenmesi gerekiyor.

• Aksi iddia edilemeyen gerçek ölümdür. Bir gün öleceksin, işte o zaman senin kendine ne dediğin çok önemli. Tüm insanlar senin için iyi dese ama sen kendini saygıyla kabul etmezsen tehlikedesin demektir. Onun için insanlara kendini sevdirmenin yanı sıra biraz da kendini sevmeye çalış.

• Bizim çalışmamıza göre kişinin saygıdeğer olabilmesi için kendine dönüp kendini derinliklerinden beri tanıması, ihtiyaçlarını karşılayarak kendini tek değer alması gerekiyor.

• Hiç düşündün mü insanın kendini gövde sanmaktan çıkıp, yüceliğine koşması nasıl bir şeydir?

• Bak lise ve üniversite arkadaşların meydanda yok. Ama fikir kardeşliği devam ediyor. Burada insanlar birbirleriyle 20–30 senedir ahbaplık ediyorlar. Çünkü insanların burada kazanmak istediği değerler ortak. Herkes güvenilir insan olma hırsına düşmüş. Tabidir ki aynı derdi olan insanlar birbirlerinden kopmuyor. Arada yüzlerce kilometre olsa da yürekler aynı değerler için çarpıyor.

• Diyelim ki çalıştın çabaladın ve çok zengin oldun veya makam sahibi oldun. Ne olacak? Eğer kalbin değişmez ve geçici değerleri kalbinden çıkarmazsan, ne olursan ol fark etmez.

• Sen kesin olarak iste, karar ver ve harekete geç. Allah’ın sana nasıl yardım edeceğini hayal bile edemezsin. Ancak burada işin püf noktası senin kesin bir kararla harekete geçmendir. Dikkat edersen, hayatında istediğin ama olmayan şeyler aslında senin kesin olarak istemediğin şeylerdir.

• Buraya geldin eğitilmek ve insanlık şerefine ulaşmak için. Eğer sen kendi aklını bırakıp Eğitimcinin tavsiyeleri ciddiyetle uygulamazsan buradan faydalanamazsın.

• “Sen seni var edersen, hiç kimse seni yok edemez. Sen seni yok edersen hiç kimse seni var edemez.” Sen istersen eğer tüm imkânlar seni var etmek, insanlığını gerçekleştirmek için var gücüyle çalışır. Ama senin böyle bir derdin yoksa sana kimse yardım edemez.

• Bu yolda bilgini çoğaltmaya çalışıyorsan büyük zarardasın demektir. Ancak kendine dönüp bildiklerini uygulamak, derinlemesine kendini tanımak derdinde isen dünyanın en bahtiyar insanısın demektir.

• İrşad müessesesi, bizi anında gerekliyi görecek yere getirecek müessesedir. İrşad olan kişi gittiği yerdeki gerekliyi görür ve yapar. O içten aydınlanmış ve özüne doğru yolculuğa çıkmıştır. İrşad eden kişi insanı insana tanıtır. Ancak âlimler sadece bilgi yüklerler. İrşad eden kişiler ise kişinin değer yargısını çalıştırır ve anlayış kapıları açılır; kişi gerçeği kendi görür. İşte bilgi yükleyen hocalarla, irşad eden hocaların farkı budur.

• Adil yöneticiler cennetliklerdir.

• Sen bir doktora hiç sordun mu ben neden doktor olamıyorum diye? Çünkü doktor olabilmek gibi bir niyetin yok. Zaten de doktor sana bir şey anlatmaz. Sen önce böyle bir mesleğe sahip olabilmek için kesin karar vereceksin. Zahiren bile bir meslek sahibi olabilmek için neredeyse 15 sene okuyorsun. Bu söylenilen iç dünya mesleğidir, gönül insanı olmaktır.

• Bu kadar maddeye ve makama koşulduğuna göre insan kendini beğenmiyor demektir. İnsan kendini beğenmediği için de bir türlü tatminkâr yaşayamıyor.

• İnsan kendi aklına göre gittiği zaman imkân yok ki istenilen hedefe ulaşamaz. Çünkü insan mevcut aklıyla bildiğinde bildiği gibi kalır.

                                  İnsan Yüceliğini Gerçekleştirme Derneği