Borçka’dan kucak dolusu selamlar. Sürekli bana sen yaparsan olur, sen yapmazsan hiçbir şey olmaz diyen, beni dinleyen, zihnimi sadeleştiren, bana güven aşılayan ve güven veren, Öznur ablama çok teşekkür ederim.

Ailemle her hafta kararlaştırıp, bir ders alarak o dersimizi uygulamaya çalışıyoruz. Geçen hafta güven konusunu uygulamak üzere karar aldık ve uygulamaya başladık.

Kendimize, eşimize, çocuklarımıza, komşumuza ne kadar ve nasıl güveniyoruz diye kendimizi izledik ve çok güzel tespitler yapma fırsatımız oldu. Ortaya öyle güzel şeyler çıktı ki Öznur ablamın da tavsiyesi ile fikir kardeşlerimle  paylaşmamın yararlı olacağını düşünerek harekete geçtik.

Güvensiz yaşadığımız zaman hangi sıkıntıları yaşıyoruz şunları tespit ettik:

1. İyi yaptığına inandığımız bir arkadaşımızı, dostumuzu örnek alıp ona uygulu yaşamazsak, öyle bir dostumuz yoksa bırakın kendimize güvenmeyi, bir yaşındaki  çocuğa bile güvenemiyoruz.

2. İnsanlara kendi yapacağı sorumlulukları yüklememek, öğretmemek güvensizlik veriyor. Çocukların her yaptıklarına karışmak, kendi özgürlüğünü bağışlamamak onlara güvensizlik aşılıyor.

3. Her davranışa olumsuz yaklaşmak, sürekli olmaz, hayır, yapamazsın alamazsın anlamazsın gibi engeller koymak. Bir gün oğlumun beslenme çantasını hazırlayıp astım.

Çocuk gelip gidip çantayla uğraşıyor. Tabi ki ben bu durumu anlamıyorum. Çocuk merak ediyor annem beslenmeme ne koymuş; açıp gösteriyorum ama bir türlü ikna olmuyor. Hala çantanın etrafında dört dönüyordu.

Sonra dayanamayıp, ağzının içinde mırıldanarak, “anne babamın yeni aldığı kırılmayan arabaları, okula götürebilir miyim?” Bende o gün nöbetçi anne olduğum için, “tabi ki anneciğim bugün bende okuldayım ilgilenirim” dedim.

Daha sözüm bitmeden hemen çocuğun merak ettiğim cevabı geldi. “Hah işte bende onun için çantaya bakıyordum. Arabalarımı koymak için” deyiverdi. Şaşırdım, demek ki çocuğa o kadar olumsuz telkinlerde bulunuyorum ki, çocuk cesaret edip, hiç tereddütsüz “anne arabalarımı götürmek istiyorum” diyemiyor.

4. Tecrübe etmediğimiz durumlar. Misafirim gelecek, hiç yapmadığım bir pastayı veya yemeği yapmışım. Sonra da ona kırk tane akıl katıyorum. Lezzeti iyi olmamış, hamur olmuş, tatsız olmuş veya gevrek olmamış. Çünkü önceden tecrübe etmemişim.

5. Her zaman karşıyı düzeltmeye çalışmak güvensizlik veriyor. Zatın biri dünyayı değiştirmeye çalışıyor. Bakıyor ki koskoca dünya değişir mi. Daha sonra ülkesini değiştirmeye çalışıyor. Orda da bakıyor ki milyonlarca insan nasıl başa çıksın!

En iyisi ailemi çoluk çocuğumu değiştireyim derken, orda da her kafadan bir ses! Ömrünün nasıl geçtiğini anlamıyor. Sonra ölüm döşeğinde kendine geliyor. Eyvah! ben ne yaptım. Milleti değiştireyim derken kendime dönüpte bir an bile bakmamışım diye feryat ediyor.

 Kendimi değiştirme çabasına düşseydim, dünyayı değiştirmeye bedeldi amma ne yapsın adam ölüm döşeğinde.

Güvenli yaşadığımız zaman, nasıl rahat ediyoruz? Güvenli yaşamak bizlere neler sağlıyor? bu konudaki tespitlerimiz:

1. Hakiki bir dostumuzun olması güven veriyor.

2. Kendimizde, çocuklarda “yapabilirsin, başarabilirsin” diye motive etmek. Birkaç gündür Kuran-ı Kerim derslerine başladım. Okulumda öğrendiğim bütün sureleri unutmuşum.

Birkaç kez okuyup ezberleyemeyince, hemen ümitsizliğe kapıldım. Sonra eşimin de desteğiyle, “sen yaparsın! Bir sure ezberle bak gör, kendine güvenin gelecek” dedikten sonra bende öğrenmenin yaşı yoktur deyip, daha sıkı tutmaya çalıştım.

Ezberledikçe kendime güvenim geldi. Bir iki derken, beş altı sure ezberlemişim Elhamdülillah.

3. Temizlik ve düzen insana güven veriyor. Eşim bir akşam memleketinden dönen bir arkadaşını görmüş ve eve çağırmak ihtiyacı hissetmiş. Kapı çaldı çocuklar koştu.

Eşim kapıdan “hanım misafirimiz var” deyince kapıya koştum ve gönül rahatlığıyla evimin temizliğine ve düzenine ikramlarıma güvenerek, “hoş geldiniz hocam” diyerek içeri buyur ettim. Misafirim gittikten sonra, onu memnun etmenin ve memnun olmanın rahatlığını yaşadım ve yaşadık günlerce.

4. Defalarca yaptığım, kesinleştirdiğim tecrubeler de sonuna kadar kendime güven duyuyorum. Defalarca yaptığım pastalarım veya yemeklerimi, misafirimin önüne kendimden emin bir şekilde sunuyorum. Yine yaptığım el işi mekik, iğne oyası işlemelerinde aynı güveni yaşıyorum.

Bir haftalık dersimizde aklımıza belli bir hedef koyup, her an bu konu hakkında tespitler yapmaya çalışmak, bizim bir çok güzelliği hayatımıza aktarmamıza vesile oldu.

Bu güzellikleri de sizlerle paylaşmamı sağlayan insanlara teşekkür ediyorum.

                                                 Özgül ARSLAN

                                                     Ev Hanımı