30.04.2011

•    İnsanlık her alanda gelişip gidiyor. Her alanda güzel gelişmeler var. Tabi bunların hepsi insanlar için. Ama insanlar arasında bu gelişmelere rağmen şükür duygusunun çok az olduğu da bir gerçektir. Kişilik eğitimi olmadığından dolayı insanlar elde ettikleri şeyleri diğer insanlarla paylaşmıyorlar. Ayrıca sahip olunan değerlerin değeri de bilinemiyor. Onun içindir ki hangi gelişme olursa olsun, kişilik eğitimi de varsa o, bir anlam ifade eder. Yoksa insan her şeye sahip olur ama bunların kıymetini bilemez.

•    Vicdanına uygun yaşayan kişi kimseyi aldatamaz.

•    Her insan mesleğini en güzel şekilde yapacak. Hem de kazanç için değil, insana hizmet için yapacak. İşte o zaman insanın hayatına bir anlam gelir. İşini tam yapmayan, her işi de kazanç diye değerlendiren kişi insanlıktan nasibini nasıl alacak?

•    Her an kendin için de toplumun içinde güven ver. İnanırlığını ve güvenirliğini kaybeden kişi hareketli ölüdür. Böyle bir kişiye kimse güvenemez, iş vermez, itibar da etmez. Güvenilmeyen insanın olması ile olmaması arasında bir fark yoktur.

•    Her insanın zahiri evi gibi zihin dünyası da özeldir. Nasıl ki bir insan izin vermediğinde onun evine giremeyiz. Aynı şekilde kişi izin vermezse onun zihnine de giremezsin. Ancak kişi seni beğenir ve severse o insana tesirin olur. Bir insana faydalı olmak istiyorsan yaşayışınla örnek ol. Örnek ol ki kişi sana imrensin. Ondan sonra yardımın kolaylaşır.

•    Bir kere her şeyden önce insan en baştan huzuru, mutluluğu ve gücü nereden bulacağına kesin karar verecek. Ondan sonra gerekleri yapmaya geçecek. İnsan kesin bir karar vermeden gerekleri yapmaya çalışınca bir süre sonra oradan gönlü geçiyor. Onun için insan öncelikle madde için mi, makam için mi, şöhret için mi, yoksa insan kişiliği için mi yaşayacak? Önce bu karar lazım.

•    Efendimiz İslam’ı tebliğ etmeden önce zaten Muhammed’ül Emin’di. O tebliğine başladıktan sonra insanlar efendimizin kişiliğinden, güzel ahlakından etkilenmişler. Sonra o okuma yazma bilmeyen bedevi çöllülerden öyle sözler çıkmış ki şimdi bile insanlara rahmet oluyor. İşte bunu açığa çıkaran peygamber sevgisidir.

•    İnsan maddeye makama neden koşuyor? Tabiî ki değerlenmek ve yücelmek için koşuyor. Çünkü insanın yaratılışında var olan bir yücelik duygusu var. Onun için hiçbir insan küçük düşmeye tahammül edemiyor. Çünkü insan oluşta zaten en yüce değer. Ama kendisi bunun farkında değil. İşte insan bu yüceliğini maddeye koşarak değil, vicdanına uygun yaşayarak elde edecek. İnsan asla geçici olan değerlerle şereflenemez. Çünkü insanın kendisi kalıcıdır.

•    Sen ancak eğitimcine ehemmiyet verir, onu tanırsan, ona itibar edersin. İşte bu itibar ne kadar kuvvetli ise ondakiler de sana o kadar geçer.

•    Ciddiyet, takdir, dikkat, anlayış mekanizması çalışacak ki Abdulkadir Duru Bey’in kitaplarından bir şey anlayasın. Yoksa okurken bile canın sıkılır.

•    Pek çok mecliste konuşan kişiler bellidir. Bir ilim meclisinde normal bir vatandaş nasıl konuşsun? Ancak bizim meclisimizde her insan duygu ve düşüncelerini rahatlıkla ifade edebilir. Çünkü bizim konumuz ve alanımız insan ve insan iç dünyası. Bunun için ilim sahibi olmaya gerek yok. Herkes tespitlerini anlatabilir.

•    Edindiğin bilgileri hayatına dokumak için mi ediniyorsun yoksa bir başkasına satmak için mi? Akıllı insan sözleri yaşamak ve değerini duymak için öğrenir, başkasına satmak için değil…

•    İnsanlık binlerce yıldır dost arıyor. Oysa insan Yaşatan’a dayanacak ve kendine dost olacak. Dışarıda hiçbir dayanak kalmayacak ki bu insana güvenilebilsin. Bir insan diğerinden bir şey beklediği sürece gerçek dost olamaz.

•    Allah’a dayanan kişi herkesi Allah’a çağırır. Sen eğitimcine uyarken bir de bakacaksın ki Allah’ın emir ve yasaklarına uyuyorsun. İşte o zaman her yer de gerçeği konuşur ve kimseden çekinmezsin. Birileri kırılacak diye gerçeği söylememezlik edemezsin.