Yaşadığım ve benim için önemli olan bir olayı sizlerle paylaşmak istiyorum. Ayrıca bu olayla o yüce insanın ve bize sunduğu eğitimin değerini bir kez daha anlıyor, sonsuz şükranlarımı ifade etmek istiyorum.

Onun sayesinde hayatımızda “keşkeler ve pişmanlıklar” olmadan yaşıyoruz. Geçen haftalarda babamı (kayınpederimi) kaybettik. Vefatından önce beni istemiş, annem telefonla hemen çağırdı.

İşten çıkınca gece oraya gittim. Babam bitkin bir şekilde yatıyordu. Beni görünce sevinçten gözleri ışıldadı.

Ellerimi tutarak gözlerimin içine bakıp “hastamısın yavrum?” dedi. Bende “önemli değil baba. Sadece biraz grip olmuşum” deyince “kızım hata bende. Seni rahat ettiremedim. Çok çalışıyor, çok yoruluyorsun” dedi.

Ellerimi sıkı sıkı tutup, gözlerimin içine bakarak “bize yol göründü yavrum. Ben gidiyorum. Hakkını helal et” dedi. Bende “olur mu baba esas sen helal et” deyince “helal, helal yavrum. Allah işini gücünü rast getirsin. Allah bana kız evlat vermedi. Ama sen gelinim değil kızım oldun” diye dualar etti.

O gece babamla son gecemizdi. Eve dönerken nasıl şükrettim Allah’a. Pişman olacak, keşke diyecek, vicdan azabı çekecek hiçbir şey yapmamıştım.

Bu ne kadar güzel bir duyguydu. İçten içe Yüce Dosta teşekkürler ediyordum. Bana vicdan özgürlüğü yaşattığı için.

Daha sonra cenaze işlerinde bütün arkadaşlarımız seferber oldular. Gelen misafirlerle ilgileniyorlar, hizmet ediyorlar, bütün gereklileri yapıyorlardı.

Gelen misafir ve akrabalar merak ediyorlar, “Bunlar kim? Ne kadar candan, içten hizmet ediyorlar öyle” diye soruyorlardı.

Abimizin biri geldi “ bacım, çayımız, şekerimiz ne durumda? Eksikleri hemen alalım” dedi. Bacılar hemen yemek işine girişti. Birkaç arkadaş helva yapmaya başladılar. Kuran okuyacak hoca arıyorlardı ki hemen arkadaşlarımızdan biri atıldı, “ben okurum” diye.

Her şey öyle güzel halloluyordu ki, bende hep içimden Allah’ıma şükrediyordum. Biz kocaman geniş bir aileyiz. Nerde gerekli yapılacak var, biz ordayız.

Düğünlerde herkes oynar, biz hizmet tarafında rol alırız. Cenazede herkes ağlar, yine biz hizmet tarafında bulunuruz.

Ailemin değerini bir kez daha yürekten anladım. Hepimizi bir arada muhabbetle tutan Yüce Dosta nasıl teşekkür edilmez. Binlerce teşekkürler…

                                         Meryem Kartoğlu