AHBAPLIKTA ÖLÇÜ
Arkadaşlık başka, ahbaplık daha başkadır. Ahbap ahbabın sır kuyusudur. Ahbap ahbabın dert taşıdır. Ahbap ahbabın aynası, ahbap ahbabın serdarıdır.

Ahbap ahbabın her şeyidir. Ahbap ahbabın her cefasına katlanır. Ahbap ahbabın her derdini sineye çeker. Ahbap ahbabın nazını da çeker. Ahbap ahbabından usanmaz.

İnsana dünyada ahbap kadar lazım olan hiç bir şey yoktur diyebiliriz. Çünkü ahbap insanın en büyük boşluğunu doldurur. İnsanın en büyük boşluğunu dolduran ahbabın ehemmiyeti de boşluğu dolanın takdirine göre değişir.
İki ahbabın muhabbet devamı da kıymet bilmek nispetinde gerçekleşir. Samimiyet ve ciddiyet; tarafların değer bilmelerine göre devam eder ve artar.

Değerbilirlik zayıfladıkça samimiyette zayıflar. Değerbilen ahbaplar için samimiyet her gün ilerler.

Ahbaplar arasında ahbaplığın dostluğa ulaşması ve gönül beraberliğinin temini için; gaye birliği, fikir birliği, zevk birliği ve iman birliğinin gerçekleşmesi ve her gün ilerlemesi şarttır.

GERÇEK AHBAP

Sözden maksat kendimizi ortaya koymak, kendimizi kabul ettirmek değilse, kısaca, tüm davranışlarımız, yararlanmaya değil, yararlandırmaya dönükse, muhatabımızı bilgimizle kandırmaya değil, uyandırmaya ve bizi takdire değil de kendi değerlerini göstermeye çalışıyor, hatta bize değil, kendini kendisine inandırmaya, dayandırmaya çabalıyorsak gerçekçiyiz ve gerçek ahbabız.

İyiyi, güzeli, yararlıyı anlatmaktan kastımız, onu kurtarmak, dirençli, güçlü kılmak ise, ille de benim dediğim gibi hareket et, bana tabi ol, beni takdir et, beni sev, bana ver demek neden?

Madem bilgimizle, gücümüzle ve de yeteneğimizle muhatabımıza faydalı olmak azmindeydik, o halde onun faydalıyı, güzeli kendisinin seçmesini kendisine bırakmamız ve ona hürriyet, ona şahsiyet vermemiz gerekmez mi?

Aslında; faydalı, güzel, iyi olan birdir.

O; iyiyi, güzeli, faydalıyı gördüğü zaman zaten seninle birdir.

Ötesi... Ötesi sadece kupkuru bir bencilliktir.