Bir hafta içerisinde pratiğini yapmaya çalıştığımız “sözleri kendine konuş, kendine dinle” ilkemiz beni gerçekten kendime getirmeye, çok dikkatli olmaya sevk etti. Çünkü söylediğim her sözün yaşadığım şekilde olması, olması gerekenleri de eğitim çerçevesinde anlatıp kendime bunları işlemem gerekiyordu.

Her zaman yaşadığım, daha doğrusu yasamaya çalıştığım şeyleri ilişkide olduğum insanlarla paylaşmaya gayret ediyordum. Bu hafta daha dikkatli olarak uygulamaya çalıştım. Başarılı olduğum anlarda oldu. Fakat daha çok uğraşmam gerektiğinin bilincine vararak daha dikkatli yaşama kararını aldım.

Bunun yanı sıra konuşulan, özellikle de sohbetlerde; kulağımdan giren sözlerin  “benim içindir” deyip gerekli mesajları alarak kendi hayatımda uygulamanın önemini gördüm. Bu söz Ahmet’i anlatıyor, bu söz Mehmet’e, demenin hiçbir anlamı olmadığı gibi kendi eğitimimde bana da faydası yoktur.

Bir şeyler konuşmak, söylemek, günlük hayatta en kolay yaptığımız iştir. Gün içerisinde en çok yaptığımız şeyin önemini, çoğu zaman değerini bilmeden yapıyoruz. Yaptığımız eğitim çalışmasının en güzel ve en önemli yanı, her seyin değerini duyarak ve takdir ederek icra edebilmektir.

Eğer ki hedefimiz varsa yapılan her şey gibi söylenen her sözünde değeri çok büyüktür.
Ağzımızdan çıkan her kelime -o kadar hassastır ki- bizi yansıtmaktadır. Akşama kadar en fazla yaptığımız şeyi kendimize dönük yapabilmek gerçekten çok büyük azim ve uğraş gerektirmektedir.
Söylediğimiz her kelime bizi anlatacak, aynı zamanda bizi kendimize döndürüp kendimizle tahlil yaptıracak şekilde olmalıdır.

Onun için, eğitim sürecimizde söylediğimiz sözler yaptıklarımızla aynamız olduğu gibi, tavsiye edilenleri de uygulamaya kendimizden başlamamız kilit noktalar olmalıdır.

                                                                                                                             İşletmeci

                                                                                                                                  Hasan ANNAKKAYA