İnsan diye şekliyle hareketine değil inanırlığına, güvenirliğine denir. Şahsiyetli insan ise inanırlığını, güvenirliğini, şerefini, haysiyetini, sevilirliğini, saygınlığını devamlı koruyana denir.

Bu yönlerini hassasiyetle korumayan kişi şeklen insan ama sıfat olarak gölgedir. Gölgenin şekli de var hareketi de ama tutulacak güven verici bir tarafı yok.

İnsan gövdesi değildir. Bu gövdeyi taşıyan bir manadır. Bir yetkidir. Gövde içinde yaşayan insanı tanımak için insanın evinde durması lazımdır.

Gövdesi insanın evidir. İnsan evinden çıkıp başka yerlerde yaşayabiliyor.
Gölge kendinde yaşayamaz noktasında duramaz. Sözünde duramaz sözünü, yerine getiremez.

Başladığı işi tamamlayamaz canı sıkılır. İradesi zayıf olur, hayatına kendi yön veremez. Arkadaşlarının hatırı için istemediği yerlere gider, başkalarının tesirine kapılır.

Kendisine teslim edilen bir şeyi muhafaza edemez, emaneti koruyup sapasağlam ve tam olarak sahibine teslim edemez.

Tam doğrucu veya tam yalancı olamaz. Dostluğu, düşmanlığı belli olmaz. Neyi sevip neleri sevmediği kati olarak bilinmez. Sevdiği şeye üç kişi kötü dese o da kötü der. Ya da sevmediğine beş kişinin sözüyle iyi diyebilir.

Yaşayışı genel olarak uydum kalabalığa hesabıdır. Neye nasıl inandığı belli değildir. Gölgenin hiçbir tutumuna güven olmaz.

Ancak hayatlarını, güven kaynağı olan kişilik şahsiyeti(namus tamlığı)üzerine kurmuş ve güvenirliğiyle yürekten iftihar eden insanlar kendi evlerinde durup kendilerini yaşayabilirler.