Ödevimiz: “Emrolunduğun üzere dosdoğru ol! “ ayetini uygulamaktı...

Tespitler :  Ailemizin en küçük üyesi olan Behzat bey, başkanımızın sorduğu “ödevimizi hatırlayabildikmi?” sorusuna;

“Eğer hatırladım dersem yine doğru söylememiş olurum, ödevimi hatırlayamadım” şeklindeki cevabıyla, bulunduğu yerde doğruluğu yaşayarak ödevimizi yerine getirmeye çalıştığını göstermiş oldu...

Habibe hanım ise, daha çok bu durumla okul ortamında karşılaştığını önceden şaka yapmak içinde olsa bu nasıl olsa saka diye doğruluktan kolayca uzaklaşabildiğini anlattı.

Bu haftaki farkının ise ödevimizi hatırladıkça bu durum dan vazgeçtiğini ve şaka dahi olsa yalana başvurmamak için çaba sarf ettiğini anlattı...

Aysel Hanım; “doğruluk konusunda önceden almış bir kararım vardı.

Ancak doğruluğun bir diğer yanı da içimizi dışımıza uydurmaktır. Ben ilk olarak dışımı içime uydurmak istiyorum. Çünkü muhatabımıza dışımdan kızamasam da, hoşgörüyle yaklaşsam da içimde bu olumların tersini zaman zaman yasayabiliyorum.

İşte bu safhada eğer dışımı, içime uydurma konusunu basarıyla ve alnı açık bitirirsem, bu ödevimi tam anlamıyla vermiş olurum” diyerek fikrini belirtti.

Tespitlerimizden sonra kitap okumalarımıza geçtik...

         
Habibe Hanım; “ Yüksek Analık Okulu “ adlı kitabından “Değer Bilen Anne Çocuklarına Babayı Sevmeyi Öğretir” konusunu okudu.

Özetle, bu konudan evin annesi babaya karşı ne kadar saygılı ve değer bilerek yaklaşırsa çocuklarda o ölçüde babalarına karşı saygı duyar ve değer bilirler.

Anne, çocuklar yanında babayı ne kadar yüceltirse, çocuklarda o ölçüde babaya güvenir ve saygı gösterirler. Kendi içimizdeyse bu özenilen aile kavramına biraz daha yolumuz olduğunu fark ettik.

    
Nimet hanım; “ Herkes Kendi Yerine “adlı kitabımızdan “ İnsanca Yaşama Temeli “konusunu okudu.

Bu konuda asıl, asil ailenin servetle, parayla, soyla, sülaleyle değil insanlık vasıflarının yaşanmasıyla olduğunu...

Bir ailede doğruluk, edep, haya, adalet gibi konular güncel tutulup yaşanabiliyorsa, işte asıl asil aile budur.

Ve ulaşmak istediğimiz hedef, önce kendi yaşamlarımızda bu vasıfları yaşayıp daha sonra da ailemize ”ASİL AİLE”  diyebilmektir. Bunu yaşayabilmektir.

Ödevimiz; Bütün hafta boyunca babamızı iş dönüşü beraber karşılayıp, hal hatır sormak onun rızasını almaya çalışmak olacak...