Şu güne kadar hep iç temizliğini yanlış anlamışım, şükürler olsun ki Özden fikri ve eğitimcisi sayesinde içimi kirletmemeyi temiz tutmayı öğrendim… İç temizliği insanın üzerine aldığı işleri en güzel şekilde sonuçlandırmasıymış. İç temizliği Allah’ın emirlerini yerine getirmekmiş.

İç temizliği karşılıksız hizmet, anlayışlı ve sabırlı olmakmış... İç temizliği hiçbir sahada hiç kimseden hiç bir şey beklememekmiş. İç temizliği kendinden önce karşıyı düşünmekmiş. İç temizliği maddi manevi fedakârlıkmış.
İç temizliği aslında insanın kendisine zarar veren düşüncelerden arınıp Allah’ın bizi yarattığı yapıya uygun yaşamaktır.

İç temizliğini sağlayabilmek için öncelikle anımızı yaşayıp bizi yaratan Allah’ı unutmadan yaşayabilmektir. Unutmamayı başarabildiğimiz andaki duygu, en doyumsuz lezzettir benim için.Nasıl ki zahiri işlerimize bakar olursak günlük işlerdeki temizliklerimizde susuz olmadan bir şeyler olmayacağına göre manevi hayatta da dostsuz, sevgisiz hiç bir şey olamaz…

 Onun için dost ve insanları çok seveceğiz ki, sevdikçe hareketlerimiz, davranışlarımız aynı onun gibi olacaktır…İşte ben bu hafta bu güzel ödevi uygulamanın mutluluğu içindeyim. Fark ettiğim bu güzellikleri şükürler olsun ki bu hafta yaşadım.

İnsan çok sevdiği yemeği yediği zaman bile bazen sıkılıyor, ama insan manevi lezzetlerden asla sıkılmıyor.  Her hafta yeni yeni lezzetler almaktan haz duyuyorum. Bu haftada en çok haz aldığım güzelliğim, seher vakitlerini artık uykuda değil, şükürle ayakta geçirmek oldu… Saygılarımla

                                                                                                                    Zuhal AFŞAR