Ne zaman aklıma yakınım, kendime uzak
Anladım dostsuz halim, kendime tuzak

Kıymetin en büyüğü gözlerinizin önünde durur ve siz o kıymetle kıymetlenemezseniz, ne yaparsanız yapın her şey bomboş, manasız ve tatsız olacaktır. En büyük engel yine sizin kendinize dost sandığınız ama aslında size en büyük engel olan aklınızdır.

 Mukayeseler, hesaplar, bulduğunuzu sandığınız sonuçlar… Neden faydalanamadığınıza dair mazeretler silsilesi elinize karnenizi verir… Yoksa bir sağlam dostunuz, kupkuru bir ağaçsınızdır… Meyvasız, sevgisiz, dalsız, budaksız, kökleri titrek, yıkıldı yıkılacak bir ağaç…

Kuruyan dallar nasıl yeşerecek? Kökler nasıl güç bulacak yeniden? Oluşmamış meyva nasıl olgunlaşıp, tat bırakacak damaklarda? Her rüzgarın etkisinde sarsılan o gövde, nasıl sımsıkı dipdiri ayakta meydan okuyacak esen yellere? Semaya değil, derinine büyüyen bir ağaç olmak var bir de…

Aç kalan, filizlenmeye can atan o tomurcuklardan esirgeme bir cesaretle atacağın adımı… O adım samimiyet ve ciddiyet ayaklarıyla sana can suyunu taşıyacak… Yeniden kök salacaksın, kendinden kendine kainat denen o koca vücudun içinde.

Ve bir adım mesafesinde olan Dostuna açılacaksın yaprak yaprak… İnandıkların, anladıkların, algıladıkların, üzüldüklerin, sevindiklerinle sendeki sen düğümünü çözeceksin o cesaretle. Talebinle talebeliğe talip olacaksın.

Ayrı görmeyeceksin, çekinmeyeceksin, gizlenmeyeceksin… En çok buna ihtiyacın var senin. Kendini sana tanıtıp, sendeki yüceliğe yol verme dertlisi olan dostuna yakınlığın kadar yakınsın kendine…

Yakın değilsen bir o kadar ıraksın içine. Yalnızlığının girdabında döneceğine, özüne dönmenin azmiyle göğüsle her cefayı. Cefa cefa olmaktan kurtulacak belki, başka bir anlamı çıkaracak içinden…

Yaşamadan bilemeyeceğin, anlayamayacağın, sana açılamayacak sırlar var hayatta. Denemeden, çaba sarfetmeden öğrenemeyeceğin gerçekler sürekli karşına çıkıyor. Ama sen görmek istemediğin sürece onlara bir bakmak mesafesinden ıskalıyorsun fırsatları.

Sonra büyük pişmanlıklar çöküyor omuzlarına, ağırlaşıyor adımların… Daha da hızlanacağın yerde, bir ihmalin ahı kalıyor hanende.Ama acısını duyuyorsan, yine de bir umut var işte… Acıyı duymak güzel, seni döndürmeye cesaretlendiriyorsa içine…

Bütün umudunu kendine bağlayıp harekete geçmek zamanıdır. Önündeki fırsatları değerlendirmen ve kıymetini kendin fark etmen için Dostuna dost olma gayretin hep diri, gerçekleşme yolundaki heyecanın hep ayakta olsun…

Ciddiyetten ayrılmadan, kendini her an uyanık tutan hedefin ışığında, yılmadan, yorgunluk nedir bilmeden devam etme duasıyla…

                                                                                                                 Özden Sayın