Herkes gibi ben de kendi hayatımı yaşıyorum. Etkilerim, korkularım, sevinçlerim, üzüntülerim, ezikliğim, huzurum bana ait.

İç dünyamda olan bütün olumları sadece ben biliyorum. Sanki bütün dünya sadece benim için hazırlanmış bir sahne ve ben bu hayatın başrolündeyim.

Her şey benim için yaratılmış, bana odaklı. Bu hayatta her şey benim için var. Eşim, dostum, çevrem, imkânlarım, var olanlar hatta yok olanlar bile hep benim için.

Her şeyin benim için olduğu bu hayatta insan olarak yaratıldığıma göre bütün varlık benim insanlığıma ulaşabilmem için bir araç olsa gerek. İnsanlık dertlisi olduktan sonra olumlu her şey kendime örnek alıyorum.

Olumsuzluklar ise hala daha da güçlenmem gerektiğini gösteren birer işaret olarak bana hizmet ediyor.

Eğer ben insanlık yolunu hedef tutmuş isem her söz bana söyleniyor,  her olum benim için, diğer bütün insanlar bir toplum oluşturuyor ki ben bu toplumun içinde insanca yaşayayım diye.

Eğer insanlık hedeflisi isem bu kâinat kitabını kendime okumalıyım, çünkü benim için yazılmış.

 
                                                                                                                    Mustafa Göktaş