Gerçek maneviyatımı bulup ona göre yaşamak istiyorum. Ama bunun nasıl olacağını bilmiyordum. Şimdi ise maneviyatımın nasıl bir güç olduğunu öğrenerek vicdanımla yaşamayı öğrendim.

 

Vicdanımızın yap dediklerini yapıp, yapma dediklerini yapmıyoruz. Bu da bize fikrimiz yolunda yürümenin rahatlığını, huzurunu ve mutluluğunu yaşatıyor.

 
Yalansız güvenilen bir insan olmak isterken; şimdi hayatımdan yalanı tamamen çıkarıp, gerçekçi yaşamayı benimsedik. Her sözümle her hareketimle insanlara güven verme amacı güdüyorum.


 
Ailemde arkadaş ortamımda sevilen sayılan insan olmak isterken bunların beklentiden öte gitmeyeceğini anlayıp bu beklentilerden kurtulduk. Anladım ki bu hususları beklemek beni daha da geriye atıyor, beni özümden ayırıyor.

 

Şimdi ise öyle bir çabam kalmadı zaten biz böyle bir insan olma yolunda yürüyoruz ve amaçlıyız.


 
Arkadaşlığın dostluğun baki kalmasını düşünürken, arkadaşlığın dostluğun ne olduğunu bilmiyormuşum. Saygı, sevgi, güven ve şerefin arkadaşlıktan önce gelip bu temeller üzerine kurulan arkadaşlıkların dostlukların baki kaldığını burada yaşadık. Elhamdülillah.

 

Burada, seçtiğimiz yolda beraber yürürken beni her an güçlendiren, iyiliğe güzelliğe yaklaştıran dostlarımıza teşekkür ediyorum. Arkadaşlığın, dostluğa, dostluğunda aileye dönüştüğünü de burada öğrendik.
 


Beni karanlıktan çıkarıp aydınlığa götürecek bir arkadaş ararken, anladım ki artık bir dostum ve beni benden çok düşünen bir ustam var.

 

Sevgimi ona yönelttim ki beni insanlık yolundan, yanından ayırmasın, azmimi ve kararlılığımı görerek dost şemsiyesi altına alsın.


 
Dağınık düzensiz hayattan kurtulmak istiyorduk. Bu her aklımıza geldiğinde az sonra tekrar bakarım yarın yaparım derken şimdi eskisinden daha düzenli olduk.

 

Odamdan, giydiğim kıyafetlere kadar özen gösteriyorum. Ve aldığımız kararları anında uygulamaya koyuyoruz.

Ayrıca hayatımıza gelen düzeni devamlılık haline getirdiğimizde hayatın her alanında başarılı olduğumuzu gördük ve onun getirdiği mutluluğu yaşadık.
 


Defalarca üniversite sınavına hazırlandık dershanelere gittik. Meslek sahibi olmak için uğraştık. Ama kendimi oyalamışım. Burada anladım ki dostumuza duyduğumuz sevgi ve ustayı örnek almamla ciddiyeti öğrenmişim.

 

Peşine düştüğüm şeylerin değerlerini tam anlamadığımız sürece hiçbir şeyin olmayacağını ve bundan da ders çıkarıp maneviyatımızı güçlendirme yolunda kullanıyoruz.
 


Her şeyin maddesel güç olduğunu zannederken zanlardan kurtulduk. Anladık ki maneviyatın olmadığı zayıf olduğu her alanda peşinden koştuğumuz hiçbir şeyin anlamı yok.

 

Makam mevki sevdasından vazgeçtik. Yaptığımız her şeyde alnımız açık, boynumuz dik imanlı vicdanlı bir insan olmayı öğrendik dost sayesinde. Biz güçlendikçe maddeden değil en ufak şeylerden mutluluk ve ferahlık duyduğumuzu gördük.

 

Hayatta hep büyük şeylerin bizi mutlu edeceği şartlanmasından kurtulduk. Artık küçük bir tebessümde bile mutluluğu yakalıyoruz.

 
Her an sinirli olmayan sakin bir insan olmak hayali kurarken günlük hayatta bunun imkansız olduğunu düşünüp her olay karşısında zorluklara takılır en ufak şeylerden bile moral bozukluğu yaşar kendimi üzer kendimi sıkıntıya sokardım.

 

Hiç de böyle olmadığını, her olayda bir hayır aramayı, bu olaylardan ders çıkartmayı, iyi şeyleri görmeyi ve geniş bakmayı dost öğretti bana. Geçmişimizin üzerine bir çizgi çektik artık anımızı yaşıyoruz.

 

En önemlisi olay karşısında kırılma noktamız olan, hareket etmeyi her olay ve hal karşısında değerlerimizden kesinlikle taviz vermeden yaşamayı ve bunun getirdiği hazzı yaşadık.


 
Yardımsever, vefalı, saygılı bir insan olma hayali kurardım. Artık hayal değil benim için. Bu yolda böyle bir insan olduk. Hareketlerime sözlerime daha dikkat ediyorum.

 

Büyük küçük demeden saygımı gösteriyorum. Tanıyım veya tanımayım herkese yardım için fırsat kolluyorum ve hiçbir beklentim olmadan kendi mutluluğum ve rahatlığım için yapıyorum.

 


Eskilerden kurtulduk her anımız git gide daha mutlu ve ayık geçiyor. İnsan olarak nasıl bir güce sahip olduğumu öğrendim ve bu gücü kendi maneviyatım ve insanlık yolunda harcama derdine düştüm.

 

Vicdanımla ve fikrimin gereklerine uyarak yaşıyorum artık. Maddenin yerini güven, ciddiyet gibi bizi ayakta tutacak ve bizi var edecek konular aldı. Artık beni iyiye güzele götüren arkadaşlarım var.

 

Aynı yolu paylaştığım aynı fikir için çalıştığımız aynı derde düştüğümüz ve birbirimizi her an biraz daha güçlendirme çabasına düştüğümüz arkadaşlarımız var.

 

Artık boş vaktimiz yok her an eğitim içindeyiz. Efendim sizin sayenizde, sizin sevginizle bize örnekliğinizle önceden hayal bile edemeyeceğimiz yerlere geldik.

 

Ustasız ciddiyetsiz azimsiz hiçbir şey olmayacağını yaşatarak öğrettiniz. Artık yolumuzda daha güçlü yürüyoruz. Saygı ve sevgilerimle.

 

 


                                                                                                                          Atilla TAŞKIN

                                                                                                                    Kırıkkale  Ünv.M.Y.O.

                                                                                                                        Petrokimya Böl.