Anlayış; insanı ispattır. İnsanı ispat eden varlıktır. Bütün ilişkileri, ilişkilerin içerisindeki bilinen maksatların anlamını tespit eder.

Anlamak; bir fikir ve ya sözü kendine mal etmek, o şey hakkında kafamızdaki bütün soruları yok etmektir.

Anlamak; anlaşmak. Anlamak; özüne inmek, bir olmaktır. Anlamak; çok çeşitli olmakla beraber; genel olarak beş türlü olur:

•    Hayali anlama

•    Zanlı anlama

•    Benzetmeli anlama

•    Yorumlamalı anlama

•    Öz anlama

İnsanların tüm kavgaları, tüm bunalımları, tüm bedbahtlıkları, karşılıklı anlayışsızlıktan doğmuyor mu? İnsanlar bir birlerini anlasalardı, dert diye bir kavram olur muydu? Kimi arkadaşının kimi büyükbabasının, kimi öğretmeninin, kimi ana ve babasının kimide tüm insanların kendisini anlamadıklarından şikâyetçidir.

Her şeyi yapmaya muktedir olan insan neden bu kadar acizliğe düşmüş de bir tek anlama olumunun esiri olmuştur?

Biz, insan olarak insanlığımızı bilmezsek, kendimizi sadece kalıp olarak kabul edersek; değil anlama duyumu basit bir olayın dahi esiri olur ve kendi kendimizi manevi idama götürürüz.