İnsanın toplumdaki güven vücuduna Haysiyet denir.

Haysiyetperver insan kürre-i arzdan değerlidir. İnsanların gerçek yüzü haysiyet unsurlarıdır. İnsanın bu gerçek yüzünü anlamak içinde şu yönlerine bakılır:

•    Mahcubiyetten ne derece korkuyor?

•    İzzeti nefsine ne derece önem veriyor?

•    Namus anlayışı nasıl, iffete çok ciddimi değil mi?

•    Onurunu nerelerde arıyor?

•    Mukaddesatına yürekten ne derece saygılı?(gösteriş dindarıysa bitti… Biz içlilikten halisanelikten bahsediyoruz)

•    Ciddiyetlimi, kaypak mı?( ciddiyet somurtkanlık değildir. Şeklen aldanmayalım.)

•    Sözünün erimi? Hayatı pahasına da verdiği sözleri yerine getiriyor mu?

•    Üstlendiği işi gerçekçe, sonuna kadar götürüyor mu, başladığı işi ilk andaki ciddiyet içinde bitiriyor mu?

•    Hesabına alış verişine titiz mi?

•    İş anlayışı nasıl?(işine gerçekten ciddi mi? İş ciddiyeti olmayanın haysiyetinden bahsedilmez.

•    Emaneti canından önemli koruyup sahibine teslim ediyor mu?

•    Konuşunca doğru söylüyor mu?

•    Ahde vefalı mı?

•    Yakınlarına, milletine, devletine sadık mı, ailesine bağlımı?

Bunların hepsine birden ciddi bir titizlikle sadık ise, o kişiye “Haysiyetini bilen, haysiyetine sahip kişi denir”

“Şerefli insan, haysiyetini yere düşürmez. Şerefli insan kişiliğini, insanlığını hiçbir şeye değişmez.