Şahsiyet deyince, görülen müşahhas belirti akla gelir. Kişiliğin toplumda görünür hale gelmesidir. İnsanın hiçbir etki altında kalmadan, hiçbir şeyden korkmadan, hiçbir taviz vermeden, her şarta, her oluma, her duruma karşı, öz benliğinin gereklerince yaşaması kişiliğinin şahsiyetini ortaya koymasıdır.

Şahsiyet sahibi dünya yıkılsa, öz benliğinin gereklerinden en ufak bir fedakârlık etmez. Yaşantısında takip edeceği tek olum, öz benliğinin gerekleri olan özgürlüğüdür. Hilesiz, katkısız olumunu her an aynı ciddiyette sürdürür. Ölüm anında bile aynı ciddiyettedir.

Şahsiyet sahibi demek: Her imkânı elinde iken de aynı; hiç imkânını olmadığı zamanda, yine aynı halde yaşantısını devam ettiren demektir. O en büyük imkânlar elinde olduğu zaman hiçbir imkânı yokmuş gibi dosdoğru olur. Elindeki bütün imkânlar kaybolup hiçbir imkânı kalmadığı zamanda gerekirse en büyük imkanlar elindeymiş gibi davranır.

Şahsiyet sahibi insanın, kişilik şahsiyetini korumak, geliştirmek ve güven vericiliğini artırmaktan başka bir amacı yoktur.