Kişilik dediğimiz zaman akla önce doğruluk ve mertlik gelir. Kişilik sahibi bir insan dediğimizde de katiyen yalanı olmayan, hilesiz, katıksız, dürüst, hayatını güven üzerine kurmuş insan akla gelmektedir. Kişilik gerçekleşmeyince, kimse kimseyi canı gönülden sevemez, kime kimseye yürekten inanıp, güvenemez.

Kişilik meziyetleri dediğimiz inanırlığı güvenirliği sağlayan değerlerdir. İnanırlığını güvenirliğini kaybeden insan adeta toplumun mikrobudur.

Evet, hiçbir varlık eksik yaratılmamış. Tamam yaratılmıştır. İnsan da kendisine has özelliğiyle tamam yaratılmıştır. 

Bu itibarla insanın kendisinin yaratılış özelliğini takip edip kabul etmesi ve derinliğindeki özel yapısını özleyerek kendi öz benliğine uygun olması kişiliğidir. İnsan demek, kişiliği demektir. Şöyle ki kişi deyince hiçbir mahlûka benzemeyen insan akla gelir.

Bunun gibiinsan da özentilerden taklitlerden etki ve katkılardan arınık başlı başına özelliğiyle insandır.

İşte böylece kendi öz yapısına uygunluğuyla yaşaması kişiliğini ortaya koyar. İnsanın ömrünün sonuna kadar yaşantısını, hiçbir an hiçbir surette hayvana ve hiçbir varlığa benzetmeden sürdürmesi kişiliğini ortaya koyar.

İnsanda öz yapı: yaşatanla yaşayanın irtibat noktasıdır. Can dediğimiz yaşatıcılığa bilmeden bağlandığımız noktadır. İnsan yaşayışı o noktaya bağlıdır. İnsan: yaşatmak için var olan yaşatmak için yaşayan ve geride kalanları yaşatmak için dünyadan göçen bir varlıktır.