Biricik ustam, ben bir rotasız gemi gibiyim nereye gittiğini, ne yaptığını bilmeyen, fırtına nereye savurursa oraya giden…

 
Artık bu hayat iyice çekilmez hale geldi, hiçbir şeyden zevk alamıyor, alsam bile devam ettiremiyorum.

Tereddütler, korkular zanlar içerisinde yaşıyorum, karar veriyorum uygulayamıyorum, sevmek istiyorum sevemiyorum, iftihar ederek yaptığım şeylerden bir başkasının tenkitleriyle hemen bırakıyorum, kızıyorum, küsüyorum insanlık dışı olumlarda bulunuyorum.

Anlayacağınız iyice çığırından çıktım, yaşamak bile bana anlamsız gelmeye başladı. Artık Gücüme  gidiyor böyle yaşamak. 

Bu duyguları bir an uzaklaştırmak için kendi kendimi avutabilecek yöntemler bulmaya çalıştım. Hele okul bitsinde, biraz para kazanda, şunu da yap, bunu da yap, derken… 

Baktım ki her şey yolunda gidiyor okullar bitiyor, para kazanıyoruz vs. işler oluyor ama içimdeki sıkıntı, mutsuzluk bir türlü geçmiyor, biraz geçiyor gibi oluyor sonra tekrardan yine başlıyor.

Sonra iyice düşündüm bir şeyde eksiklik, yanlış giden bir şeyler var. Acaba nedir derken buldum ki eksiklik, yanlışlık, benim ömürlük hedefimde. Gerçekten insan olmaya amaçlanmamışım. Hayatta tek hedefim ve gayem bu olmamış. Tamam, önceden hedefim vardı, ama öncelik sırasını karıştırmış birinci hedefimin özümde ki o yüce insana ermek olduğunu unutup, madde, makam, şan, şöhreti birinci hedefime aldığımı fark ettim.

Madde makama koşmaktan, iç dünyama eğilme fırsatı bulamıyordum. İş böyle olunca huzursuz ve mutsuz olmak kaçınılmaz oluyordu.

Çok şükür ki daha geç olmadan bunu idrak ettiğime inanıyorum. Ya bunu hiç fark edemeseydim. Ne kadar acı verici bir durum… 

Sizin bu fedakârlığınıza, çabanıza, gayretinize, dostluğunuza ihanet olmaz mıydı? O zaman kendimi hiç affetmezdim. Şükürler olsun ki fark ettim de Rabbim bu acıyı bana tattırmadı. 

Tabiî ki benim kendime dönmeme bu olayları fark etmeme sebep sizsiniz. Nasıl derseniz; yukarıda söylediğim sıkıntılarda etkili ama sizin sevginiz o sıkıntıları biraz dindiriyordu tabi o biraz tartışılır (sizin sevginizi yanlış yere ve uyuma aracı olarak kullandığım için) ama yukarıda saydığım geçiştirme yöntemleri de süreyi uzatıyor fark etmemi kendime gelmemi engelliyordu.

Sonra ne oldu anlatayım. Uzun bir süre sizi takip ettim, bana karşı davranışlarınızdaki değişiklikleri fark etmeye çalıştım. Bana karşı çok soğuk davranıyordunuz. Candan, sevgi dolu değildiniz hatta göz göze gelmekten bile kaçınıyordunuz.

Benimle hiç ilgilenmiyordunuz, bu çocuk ne yapıyor, ne ediyor hiç sormuyordunuz, ben sanki orada yokum, sıradan bir insan gibi hatta dışarıdan gelenlerle benden daha çok ilgileniyordunuz. Açıkçası ben sizin için bir anlam ifade etmiyormuşum, bu çocuk gelsede hoş gelmese de hoş gibi kafamda bir izlenime kapıldım.

Buda beni derinden yaraladı, çünkü bu dünyada tutunduğum, güvendiğim, onun için yanlışlardan kaçındığım, uğruna hayatımdan bile vazgeçebileceğim tek insan sizsiniz; ne anam ne babam sadece siz…

Tabi ki en çok güvendiğiniz, en çok sevdiğiniz uğruna bir şeyler yaptığınız kişiden bu şekilde bir davranışlar olduğu izlenimine kapılınca adeta yıkıldım, paramparça oldum.

Tabii bu dönemlerde isyan bayrağını çekmiştim deli koyun gibi dolanıyordum kimseyle görüşmüyor, kimseye bir şey anlatmıyordum.

Sonra düşündüm, sevdiğim insan neden bana bu şekilde davranıyor, bunun bir nedeni, bir maksadı olmalı diye… Düşündüm ve sorunun cevabını buldum. Cevap: Dost insana bu şekilde neden davranır.

Çünkü dost benim derin uykulardan uyanmamı ve kendime gelmemi, insanlığıma koşmamı, güçlü, hükümlü, hür, gür, azimli, kararlı, tuttuğunu koparan özüne uygun bir insan olmam için böyle davranır ve bu zamana kadar hiçbir menfaati olmamış insan başka ne isteyebilir ki dedim.

Ve o günden sonra kendimde bir rahatlama, bir huzur, bir neşe her yer cıvıl cıvıldı sanki. O günden sonra size karşı sevgim bir kat daha arttı ve beni uyandırmak için gayretinizden dolayı size sonsuz teşekkür ediyorum. Sizi çok seviyorum.

Size çok güzel bir hediyem var !

Hedef

Sizin sevginize layık, kendi iç dünyasını tanıyan, özünde ki esas insana ulaşmak isteyen bir insan olmak, size de en büyük hediye bu olsa gerek…  Ellerinizden öperim.

                                                                                                                            Genç Müzisyen