Arkadaşlarıma, anneme, babama yardım etmenin hazzını yaşadım ödev vesilesi ile. Bir ihtiyaçları olduğunda hemen bende varsa verdim.

Kendi kendimi takdir ettim. O kadar mutlu oldum ki anlatamam. İnsan başkalarından takdir beklediği zaman mutsuz ve huzursuz oluyor.

Birilerini mutlu etmek çok hoşuma gidiyor. İnsanların mutlu olması beni çok mutlu ediyor. Bir insanın mutluluğunu istemek çok iyi bir şey…

Kötülüğünü istemekse hiç kimse tarafından sevilmemeye mahkûm olmak demektir.
Arkadaşlarım tarafından sevilmek, takdir görmek beni çok mutlu ediyor.

Çünkü bu mutluluğu dedeme, teyzelerime, amcalarıma borçluyum. Eğer bu paylaşmayı, sevgi-saygıyı göstermeyi, takdir etmeyi ailem ve çevremdeki sevdiğim kişilerden görmeseydim sevilen, saygı duyulan biri olmazdım. Hep dışlanırdım.

Arkadaşlarımın hepsinin güvenini kazanmak beni çok mutlu ediyor.

Bir insanın güvenini kazanmak itibar-para kazanmaktan daha da önemli…

İnsan sevilmediği zaman kendini bir boşlukta hissediyor. Ama ben öyle değilim. Sevdiğim kişilerle beraberim. Dedemle beraberim.

Benim için saygı ve sevgi çok önemli. Ben saygı ve sevgi göstermediğim kişileri sevemem. Ben bana saygı ve sevgi göstermeyene saygı ve sevgide kusur etmem.                          

                                                     Ceyda KAYALAK

                                                       Lise Öğrencisi