Benim için gerçeğin ta kendisi…

Son bir haftadır hayatım ve yaşayışım başka bir anlam ve mana kazandı. Dünyam değişti. İnsanlara, hayata, görüp göremediğim her şeye bakış ve anlayışım değişti. Gerçekten bu görünen gövdenin içinde yaşayan, var olan hayatı tanımaya başladım. Hoş gör, anlayışlı ol, sev-say, takdir et, sabırlı ol, tevazu sahibi ol, güzel gör, ciddiyetini samimiyetini geliştir. İşte bu özellikler şahsiyet bulup, şerefe erip vücutlanmak ve özgürlüklerine kavuşmak için beni bekliyorlarmış.

Daha doğrusu benim asıl ihtiyacım olan bu besinlermiş. Bütün evzalarımın açlığını midemin zil çaldığı gibi duyuyorum. Gözlerim ve kulaklarım gerçeğe açılmaya ve gerçekleri görüp, duymaya başladı çok şükür. İnsani sıfatları yaşayıp doymak için resmen fırsat kolluyorum.

 Günlerdir aç olan birinin bir lokma ekmek bulupta saldırdığı gibi saldırıyorum. Çünkü ben açım aç.

Toplulukta ayıp olur diye yapamadığımı yalnızken de yapmadığım zaman kendime saygı duyduğumu, boynumun dikleştiğini farkettim.

Güven vücudumla varlığımı ve birliğimi anlamaya başladım. Ne büyük ihtiyaç,  ne büyük besinmiş.

İnsan hayatı güven üzerine kurulmuş bir saraydır. O sarayın içerisinde onurlu, gururlu, yaşamak güven basamağından geçiyormuş. Öyle ki kim ne yaparsa yapsın, herkesi ezecek ve yıkacak intikam duygusuna karşı çıkmakmış, insanın güvenle yaşayıp şahsiyet ve şerefi hedef tutması.

Anladım ki, hiç olmadığı kadar ihtiyacım var özden yaşayışa.

Çünkü vicdanım öyle istiyor.

Yaratılışıma uygun yaşamak derdi bürüyor her tarafımı. Onun için yaradılış icabı, insanlık vasıflarının üzerine tir tir titremekmiş. Onlara çocuğuna bakar gibi koruyup kollamakmış. Onlarsız nefes alamamakmış.

Nefes almaya başladım. Nefes aldıkça dirildim. Dirildikçe anlama ve yaşama isteğim fazlalaştı. Daha çok öğrenme derdindeyim. Bunun huzurunu, rahatlığını ve özgürlüğünü içimde duyunca yoluma olan güvenim artıyor, asıl huzurumun ordan geleceğine, özdenlikle olacağına inanıyorum. Fikrime önem verdikçe kararım, ciddiyetim, takdirim artıyor.

Önceki değerlerimden uzaklaşıp, fikrimin sözlerine hareketlerine daha çok inanıyorum.

Aklımda olduğunda, yani hareketlerimi ve sözlerimi özüme göre ayarladığımda rahat ediyorum. Hür yaşıyorum hür...  

                                                                                                             Selamlar…

                                                                                                                    Gül Asiloğulları