“ZEHİRLİ OTLAKLARA VUR SÜT KUZUNU DÖVÜN DÖVÜN DUY SIZINI”

Bir kuzuyu önce sütle beslerler, ot yiyecek devreye getirirler, ot yemesini iyi öğrenir, otu bünyesine alıştırırda, ondan sonra  çeşitli yiyecekler yedirilir. Çeşitli otları yiyen kuzuyu sonra meraya salarlar.

Bizim köylerde eskiden kuzu deyince bu aklımıza gelirdi. Mal sahibi de bilir bunu, sürüsü olmayanda.

Gelelim toplumumuzda ki insanımıza ve önerilerine; İnsanoğlunun önce bir kafa ve yürek yapısının kimliği olur. Bunu da yavrular taa… üç yaşından almağa başlar, on sekiz yaşına kadar işlenir. O yavrunun yüreği de, kafası da, bir esasa dayalı olur.  Ondan sonra aldığı fikir ve inanışların içinden seçtiği güzel taşları, yuvadan ve okulun ilk günlerinden kurduğu temellerin üstüne koyar.

Oysa; esasını bilmeyen, temeli hazırlanmayan, bomboş büyümüş çocuklar neyi, nereye göre değerlendireceklerdir? İşte SÜT EMMEMİŞ kuzuları, ota bile alıştırmadan, kurtların önünde ki zehirli otlaklara koyuvermek budur.

Her şeyi çocuklarımız bilsin, her türlü ideolojileri bilsinler.” Pekiyi bildiler ne olacak? “Bilmek neye diyorlar, bilmek ne içindir?” Bildikten sonra ya değerlendirmek vardır ya da uymak.

Temel olmadan bir şeyi değerlendirip, geçmek mümkün olmayacağına göre, işittiğine uymak vardır. Uygun adımlarla kurtların ağzına demekle, temel yapmadan ideolojileri bilmekten dem vurmak aynıdır. Diyeceksiniz ki “o yandan bu yandan alıyorlar”

Evet, alıyorlar ve durum böyle ise bu algıları kolaylaştırmak yerine, çocukların yürek ve kafalarına temel koymayı önerseydiler. Daha bu basitlikler ne kadar sürüp gidecek? İnsan yavrusunu şöyle yetiştir diyen bir babayiğit çıkmayacak mı? Her ülkenin çocukları günümüzde kendi milleti ve ailesinin mensup olduğu ideoloji ile iftihar ediyor da, bizim yavrulara ne oluyor? Bu kadar mı kimsesiz kaldık?

İnsanlar (!) kendi milliyetini önemli tutmayıp “hep biriz” diyorlarsa, haklardan bahsediyorlarsa. Peki, öyleyse neden uluslar ayrı, neden çatışmalar oluyor, neden siyaset politika güdüyorlar, neden durmadan silahlar yapılıyor? Anlayalım şunu demek ki siz bizi sevin, bize özenin, biz de sizi soyalım falan…

Bu kadar çatışmalar kapışmalar karşısında, insanlar hep birdir saflığına paydos diyelim de kuzularımızı kendi elimizle otlağa salmayalım. Yavrularımızı, milletinin örf, kültür ve âdetini bilen, ailesini kutsallığını yüreğinde temel eden edelim.