SANA GELEN SÖZ, SENDEN ÇIKMAZSA; GÜVENİLİR İNSANSIN

Sır kelimesinin anlamı çok büyük önem taşır. Güven kaynaklarından biri de sır tutmaktır. Ağzına sahip olanlar sır tutar.

Ancak, sadece ağzına değil; hatta mimiklerine bile sahip olmak şarttır ki; ağzından kaçırmadığı sırrı, gözünden, tavrından veya davranışından da kaçırmasın insanlar.

Sır; işittiğini, gördüğünü, sezdiğini hiç kimseye açıklamamaktır.

Sır vermek, sır tutmamak kadar kötüdür. Bir ata sözü vardır:

“Sırrını verme dostuna, o da söyler dostuna. O verdiğin sır, gün gelir ki, saman basar postuna.”

Sır, lafla olmaz! Sır tutan, yani sır saklayan, güvenilecek insandır. İster kendi sırrını, ister başka birinin sırrını da tutabilir.

Sır, birkaç türdür:

Devlet sırrı, ahbap sırrı,  arkadaş sırrı, akraba sırrı, kardeş sırrı, fikirdaş, gayedaş...  sırrı!... insan olan için, kendi öz sırrı neyse, öteki insanların kendisine düşen sırrı da aynıdır!

Hele ki, bir evin aile sırrı, ailenin namusudur. En basitinden en mühimine kadar aile içinde olan her şey sırdır, evin dışına çıkmaz.

Herkeste olan olumlar dahi olsa, evin dışına çıkmaz. Amca, hala , dayı , büyük baba, nine,bile ... evin içinden bir şey duymamalıdır.

Mesela, bugün evde ekmek yoktu. Alınamamış. Tamam. Bu durumu evin içindekilerden başka hiç kimse duymayacak, bilmeyecektir.

Varlık, yokluk, kavga, dövüş, çocuğun altını ıslatması, delikanlıların ayna karşısında süslenmesi veya paspal olması!... Katiyen evin dışına çıkmaz. Çıkarsa, evin sırrı ifşa edilmiş olur.

-“Efendim, herkes çok şeylerini, ya da bazı davranışlarını söylüyor. Çocuklarınkinden de mi hiç laf etmeyeceğiz?”

-Çocukların davranışını söylerseniz, çocuklar adet böyleymiş der, onlar da büyüklerinkini söyler. İşte evin sırrı gitmiş ve dağılmış olur? Kime ne? Herkesin bilmesi lazım mı? Ne demek ağzı gevşeklik?

Bir ahbap, bir arkadaş sana bir durumunu söylediyse, sana söyledi. Şuna buna söyle demedi. Ne acı şeydir. İki kişi arasındaki söz veya bir eylem, üçüncü kişiye söylenir mi hiç? Kimseye duyurulur mu?

Diyelim ki, iki kafadar bir şey yaptınız, ya da konuştunuz. Üçüncü kişiye sızarsa, çok ayıptır. Daha o sızdırana güven duyulmaması lazımdır.

O ki üçüncü kişiye intikal ettirdi, daha ona güvenmek büyük ahmaklıktır.

Eğer sır tutmayanı bir şeye benzetmek gerekirse, delik güğüm demek , en iyisidir. Yahut dipsiz çuval... Üstten koyduğun, alttan dökülür.

Bir arkadaş gurubu aralarında konuşma eğlenme veya herhangi bir sözleşme yaparlar. Kendi aralarında olup biten herhangi bir davranış, söz, sözleşme, gurubun dışında birine sızmış olursa , o gurubun dağılması lazım. Zaten her arkadaş “kim sır tutmadı”diye birbirlerinden kuşku duyarlarsa, gurup dağıldı  demektir.

Kimse kimseye itimat edemez. Eden ahmaktır, her zaman rezil olur.

Mesela komşunun bir durumunu biliyorsun, ama o komşun senin bildiğini, başkasının bilmemesini istiyor. Komşun duyulmasını istese dahi, onu senden başka hiç kimsenin duymaması bilmemesi lazımdır. Duyurmak isteyen , seni alet etmesin! Kiminle ilan edecekse etsin! Yeter ki sen delik kaba benzeme.

   
Konuyu şöyle bir özetleyelim. Sır tutan, güvenilen adam olmak istiyorsan; sana intikal eden önemli-önemsiz ne olursa olsun, senden çıkmasın! Herkes duymuş dahi olsa, yine de sen bilmemiş, duymamış olacaksın.

Her konuda sır böyledir. Sana gelen, senden çıkmayacak! Şahsına ait olan, başkalarına, hatta düşmanına ait olan dahi ... Sana gelenin senden çıkmaması şarttır.

Öğretim-eğitim için bir örnek vermek gerekse dahi, sana gelen senden çıkmasın. “Eskiden şöyle olmuş! Dedem şöyle bir olay anlatmıştı! Anneannem çocukken komşusundan şöyle bir hikaye dinlemiş” gibi geçmiş, evvel zamana ait bir olayı örnek vererek, eğitimini, öğretimini yaparsın.