20 Mart 2010

• Eğitimci diyor ki: ”Benim için değerli olan senin için de değerli ise sen de benim için değerlisin. Benim için değerli olan senin için değersiz ise sen de benim için değersizsin.” Onun için en önemli değer insan izzet-i nefsidir. Sen buna bakar ve küçük düşmeden ve mahcup olmadan yaşama derdine düşersen Eğitimcinden faydalanabilirsin.

• İzzet-i nefsine önem veren kişi yalana ve riyaya kapıları kapatır. Tarihte özendiğimiz o büyük insanlar oralara hep mücadele ederek gelmişler. Onları övmek güzeldir ama biz de onlar gibi olmayı amaçlarsak daha güzel olur. Yoksa onları alkışlamak bize bir şey kazandırmaz. Sen de mücadele edeceksin; yalanla, riyayla savaşacaksın. Mahcup olmanın manen ölüm olduğunu, inanırlığını ve güvenirliğini kaybetmenin ölmek demek olduğunu anlayacaksın. Sen de güvenilir insan olma derdine düşeceksin. O zaman gel bakalım günlük yaşama. Verdiğin sözleri tutacak, emanet ehli olacak, başladığın işleri en güzel şekilde sonuçlandıracaksın.

• Maneviyat denince hayalden konuşan kişi heyecanını bir gün gelir kaybeder. Ama maneviyat denince gündelik hayatta inanılır ve güvenilir olacağım iddiasıyla yaşayan kişi her an diridir ve heyecanlıdır. Böylece hayata bir anlam gelir.

• Eğitim hayattan ayrı değildir. Eğitim gündelik hayatta ve iş hayatında yapılır. Eğitimin ilke ve gerekleri tamamıyla iş ve gündelik yaşamla ilgilidir. Başladığın işleri en güzel şekilde sonuçlandıracaksın. Nerede? Her yerde ama öncelikle iş hayatında. Onun içindir ki “İş ciddiyeti olmayanın haysiyetinden söz edilemez.”

• Sosyal hayat demek bir başkasına atmak, dedikodu yapmak demek değildir. Bunu yapmayan hayattan kopuk olurmuş. Bu bir yanılgıdır, aldanmadır. İnsanın yaşaması ve var olması demek sözlerini tutması ve menfi duyguları atarak müspet duyguları yerleştirmek demektir. Biz kimsenin arkasından atmayız. Böyle yapanlar yapabilir. Onlar insanlık şerefinin değerini duymazlar. Bizim yolumuz güven yoludur. Biz de ancak bu yoldaki insanlarla ilgileniriz. Dedikodu yapmanın da çok alçak bir olum olduğunu, insana yakışmadığını biliriz.

• “Haysiyetperver kişi küre-i arzdan değerlidir.” Kişinin toplumdaki güven vücuduna haysiyet denir. Güven için canını veren, güven için her şeyini feda eden kişi haysiyetperver insandır.

• Emek ve masraflarını insan kalbi hoşnutluğu için harcayan kişi gerçek Müslüman’dır. Müslüman odur ki, kendi için harcadıktan sonra kalanı Müslümanların kalbi huzuru için kullanır. Sen helal kazan, dünyayı kazan. Ama kazandığını da helal harca. Onun için biz para kazanmadan ziyade hizmet etmeyi temel alacağız. Sen kazancı temel aldığın vakit hizmet ikinci plana düşer.

•  “Rızkından endişe edenin imanından şüphe edilir.”

•  Bir insan güzel güzel konuşuyor, mantıklı izahatlar yapıyor ancak hayatında işe ve haysiyete önem vermiyorsa o kişi ağzıyla kuş tutsa yine de o kişinin maneviyatın m’siyle alakası yoktur. Onun için kişi gerçekten neyi seviyor, kalbine bakmak lazım. Yoksa sözler bizi aldatabilir.

• İnsan bu yolda gide gide söze, emanete daha hassas olmaya başlıyorsa gerçekten yoldadır, gerçeklik yolundadır. Yoksa kutsala saygı azalıyorsa, söze ve işe verilen değer azalıyorsa kişi güven yolunda değildir. Ölçü kutsala olan hassasiyetin artmasıdır.

•   Şerefli kişi odur ki, kendisine sayısız para emanet edilmiştir. Onun da ekmek almaya parası yoktur. Açlıktan ölecektir. Aklından o sayısız paradan bir 25 kuruş almak geçer. Bırakın almayı o düşünce aklından geçti diye kendini döver. Beni güvenilir bildiler ve emanet ettiler. Nasıl olurda emanete hıyanet etmek aklımdan geçer? İşte biz buralara ulaşmayı hedefleyeceğiz.

•  İnsan öğrendiği bilgiyi uygulamaya geçirmez de depolarsa bu bilgiler onun felaketi olur. Onun için çok bilmek değil, az bilmek ve çok uygulamak esastır.

• Şerefini takip etmeyen kişiye muhatap olmak şerefsizliğe namzet olmak demektir. O kişi için şeref değerinin bir önemi yoktur. Sen de ona güvenerek bir başkasına söz verirsin o da tutmaz, küçük düşersin. Onun için, şerefini takip etmeyen kişiden uzak duracaksın. Unutma: “Kişi arkadaşının dinindedir.”

• İnsan kendinden altta bir değeri ön plana alınca kendi insanlığından taviz veriyor ve vicdanı ile savaşa giriyor. Madde için sözünden dönüyor. Böylece insanlığından yontulmuş oluyor.

• İnsanlığının açığa çıkabilmesi için aşılanmış bir insandan aşı alacaksın ki derinliklerindeki potansiyel açığa çıksın. Bu hayat-ı ilahinin kanunudur.

                                                                                               İnsan Yüceliğini Gerçekleştirme Derneği