Fikir bana sevgiyi, şefkati, anlayışı, takdiri, beğenimli yaşamayı öğretti. Peygamber efendimizin yaşantısını, ashabın imrenerek baktığımız hayatını kendimize rehber edinmeyi sağladı.

Birliğin beraberliğin ne olduğunu, yardımlaşmanın neler getirdiğini, kendimden önce arkadaşımı düşünmenin güzelliğini burada yaşadım.

Arkadaşımın parmağına gelecek zarar benim koluma gelsin sözü beni çok etkilemişti. Bu nasıl olur diyordum. Ama gerçekten can kardeşliği olunca bu sözün yaşanabileceğini gördüm.

Değerleri yerine koymayı öğrendik. 18 ayar altına 24 ayar değeri verip de boşa çıkmıyoruz artık. Kimin ne değeri varsa ona göre hareket ediyor, tespitlerimizi sağlam yapıyoruz.

Daha önceleri içimde bir sıkılganlık, ürkeklik ve tereddütler var iken şimdi ferah yürek, kendine güven çoğaldı, evhamlar kalmadı. Kim ne derse etkilenir hemen onun etkisine girerdim. Ama şimdi bir karar almışsam  kimse  beni etkisi altına alamaz.
Eğitim ilkelerimizle kendime olan güvencim arttı. Sahipliğimi yaparken sahipliğin otorite değil de, sevgi ve anlayışla gerekeni yapmak olduğunu anladık.

Daha önceleri söz verip yapmayabiliyordum. Şimdi yapamayacağım bir sözü veya işi üzerime almıyorum. Ve dahası bunları yaparken eşim ve çocuklarım adına da yapıyorum. Artık çok rahatım.

Aile bağlarımız kuvvetlendi. Daha önce kardeşler ve  eltiler arasında menfaatler, çekişmeler, kavgalar olurken şimdi Ahiret bacısı olduk. Muhabbette örnek aile olmaya çalışıyoruz.

Önceleri “ne derler- desinler” adına yaşarken şimdi her yaptığımı kendi ihtiyacım olarak görüyor, rahat ediyorum. Boş sözlerin, lakayt şakaların olduğu ortamlar beni son derece sıkıyor artık. Dost muhabbetlerinin olduğu, arkadaşlarımın bulunduğu ortamlar neşe veriyor.

Bizleri bir çatı altında toplayan, muhabbetle dayanışmamızı sağlayan fikir ve sahibine sonsuz teşekkürler.

                       

                                                         Güler Asiloğulları
                                                                Ev Hanımı