NEDEN BU EĞİTİM?

Başlarda büyükler sohbet eder biz ise bir odada otururduk. Zaman ilerledikçe biz odada otururken birde annem giriverdi. Hepimiz şaşırmıştık. Çünkü ilk defa biri bizimle sohbet ediyordu.

Derken her hafta sonu düzenli bir şekilde yaptığımız sohbetler ilk başta zor gibi, kavrayamamış gibi olsak ta bize çok büyük faydasını gösterdi. Aslında bu iş, ilk başta başkanımızı sevmekle başlıyormuş.

Biz ilk başkanımızı sevdik. O sevgiyle her hafta farklı şeyler öğrenmeye başladık. Mesela dedikodunun kötülüğünü, yalanın insanın başına kötü şeyler açan bir davranış olduğunu öğrendik. İşte her türlü, olumsuzluklarla başa çıkabilmek için EĞİTİM.

İnsanın içindeki cevheri ortaya çıkartan bir eğitim. Kulluk görevini en iyi şekilde gerçekleştirebilmemiz için bu EĞİTİM.
Geçici hayat ne, ebedi hayat ne anlayabilmek için bu EĞİTİM.

Biz içinde bulunduğumuz kişilik eğitiminde, karıncaların kışa hazırlık yaptığı gibi ebedi hayata hazırlık yapıyoruz.

Ama en önemlisi daha temiz bir kalbe sahip olabilmek için bu EĞİTİM.

Bu eğitimle nefsimi terbiye ediyor, kendimi kendime daha yakın hissediyorum. Kendi kendime söz geçiriyor ve nefsimin terbiyecisi oluyorum.

Kişilik eğitimini oluşturan arkadaşlar birbirlerini kendi kişilikleri için seviyorlar. Bu yüzden herkes birbirinden memnun... Hiç kimsenin ayıbını aramıyor, beğenim sizlik yapmıyoruz. Zaten insan dediğimiz sadece bir gövde değildir. O gövdenin içindeki kişiliğidir.

 O yüzden böyle bir eğitimde olmaktan mutluyum ve her günüm her saatim biri beni gözetliyor gibi yaşıyorum.
Şeklen insansak, insanca yaşamak için bu EĞİTİM.

      
          İnci Asiloğulları

      Nene Hatun İ.Ö.O 7-A