KARANLIKLA SAVAŞMAYALIM MUMUN IŞIĞINI BÜYÜTELİM

İnsan mevcut yapısı, özellikle de kafa yapısı ile kendine zarar verecek şekilde yaşamaya devam ediyor. Hepimiz kendimize yoğunlaşıp şöyle kendi psikolojimizi bir değerlendirelim. Dikkatimizi çeken önemli şeylerin olduğunu göreceğiz. Örneğin öyle bir tarafımız var ki ne kadar güzellikler içerisinde de olsak mutlaka kendimizi üzecek ve rahatsız edecek bir şeyler bulabiliyoruz. Bu bizim için son derece önemli bir meziyet olsa gerek.

Bu öyle bir alışkanlık ki daha toplumda insanlar bunun nereden kaynaklandığını, insanlara ne zararlar verdiğini dahi araştıracak yerde değiller. Aslında buna kısaca şükürsüzlük hastalığı demek daha doğru olacak. Sahip olduğu imkânları bilmeyen, bu imkânların değerini takdir edemeyen kişiye başka ne denilebilir ki?

Şöyle toplum içerisinde insanları dinleyince sanki dertsiz ve şikâyetsiz kimsenin olmadığına hayretle şahit oluyoruz. Öyle ki bir kişi dertlerinden kurtulup rahatlıyor sonra bir bakıyorsunuz kendi kendine yeni bir dert ve şikâyet konusu bulabilmiş.

İyi, güzel ve doğru olan değerlere yoğunlaşıp bu yüce değerlerle dolacakken tam tersine bir hayat yaşıyoruz. Samimi bir şekilde bir bakalım gerçekten çok mu kötü durumdayız yoksa kendi aklımız ve inanç sistemimiz bize sudan sebeplerle sorunlar mı yaratıyor? Her şeye ağlayıp sızlanırken kendi halimize bakacak ve ağlayacak zaman bulamıyoruz doğrusu… Bu anlamda aklımız ve değer yargımız öyle bir çalışıyor ki sürekli olumsuzluklara ve karamsarlıklara odaklandığından bir türlü iyimser olamıyor ve olayların güzel tarafını bir türlü göremiyoruz. Onun içinde dengeyi kaybediyoruz ve her şeyi kötüye yoracak bir konuma geliyoruz. Akıl böyle sağlıksız ve gereksiz çalışınca da esas sorunlarla baş edemiyor ve isyan bayrağını çekiyor.
Peki ne yapacağız? Öncelikle zihnimizi kendi işlerimizden başka lüzumsuz işlerle meşgul olma israfından kurtaracağız. Yetki sınırlarımız dışındaki konularla zihnimizi yormayacağız. Kendi ekonomisi bozukken, dört beş kişinin geçimi ile ilgili ekonomik düzenlemeleri yapmakta zorluk çeken birisinin maliye bakanını suçlaması son derece abes olacaktır. Sonra da her türlü olayda güzel bir yön bulmak için kendimizi eğitmeye çalışacağız. Bu sorunları görmezden gelelim veya duyarsız olalım anlamına gelmiyor. Aksine biz kendimizden başlayarak ailemizin de düzenini sağlarsak, bu anlamda örneklik yaparsak bir çuval laf konuşmamızdan ve bir sürü tavsiye vermemizden son derece hayırlı olacaktır. Çünkü kendisini yönetemeyen, kendisine yararı dokunmayan bir kişinin çevresine de yararı dokunamayacaktır. Uyanık olalım gerçek ölçüleri elimize alalım ve aldanmayalım.

                                                                                                           Deniz TONGA 

                                                                                                         Eğitimci&Yazar