BU FİKRE NEDEN GELİYORUZ? EĞİTİME NEDEN İHTİYAÇ DUYDUK?

Peygamberimize güzel bir ümmet olmak, insan gibi insan olmak için bu eğitimdeyiz. Dedemize, ailemize, toplumumuza, vatanımıza hayırlı bir evlat olmak için bu eğitimdeyiz.

Özden fikrinden, hoşgörüyü, saygıyı, sevgiyi, fedakârlığı, vicdanına uygun yaşamayı, beğenim sizlik ve dedikodu yapmamayı, kısacası insan sıfatında yaşamayı öğrendim.

Öğrendiklerimizi yaşamakta kendi kendine değil, mutlaka bir eğitimciye talebe olmakla gerçekleştiğini anladım. Eğitimcime yaklaşıp onu sevdikçe herkesi sevip hoş gördüğümü fark ettim. Her şeyimi sadece bir kişiyle paylaşıp, danıştığımda güzel olduğunu anladım.

Ve o güzel insanın benim hakkımda en hayırlısını en doğrusunu istediği kanaatine vardım.
İnsanın bütün varlıklardan, bütün sıfatlardan en büyük olduğunu öğrendim. Özellikle bir kızın namusunun, şerefinin ne kadar önemli olduğunu…

Tespitsiz hiçbir şeye inanmadan, tespit ederek yaşamayı, herkesi beğenmeyi öğrendim. Tabiî ki önce kendimi. Kendini sevemeyen bir başkasını nasıl sevsin ki.

İnsanın isterse yapamayacağı şey yokmuş. Ama önce kendine inanması gerekiyormuş. İşte içinde bulunduğumuz eğitim sayesinde, ben kendime inanarak ve güvenerek yapıyorum yaptığım her işi. Rabbime şükürler olsun ki en güzel oluyor yapılan her işte.

Şu an ki hedefim insan olarak yaşamak ve herkesi güzel görerek beğenmek. Allah (c.c) bu güzel yolda hepimize kolaylık versin ve en kısa zamanda insanlık mertebesine ulaşalım inşallah…

                                                                            Eda Asiloğulları

                        Kalaba Kız Meslek Lisesi

                               2. sınıf