İNSAN HAYATININ TEMELİ GÜVENDİR

İnsanın bütün ömrü, güven üstüne kurulmuş bir saraydır...

Bir çocuğun bile güvenini sarsan kimse insanlığının dörtte üçünü kaybetmiş demektir.

Güven denilen en büyük değeri hayatı pahasına da olsa koruyarak yaşayan insandır.

İnsanın toplumundaki güven vücuduna haysiyet denilir.

Haysiyetperver insan tüm kürre-i arzdan daha değerli ve kat kat üstündür.

İnsanların gerçek yüzü haysiyet unsurlarıdır. İnsanın bu gerçek yüzünü anlamak için de şu yönlerine bakılır.

1-Mahcubiyetten ne derece korkuyor,

2-İzzet-i nefsine ne derece önem veriyor,

3-Namus anlayışı nasıl,iffete çok ciddi mi,değil mi?

4-Onurunu nerelerde arıyor,

5-Mukaddesatına yürekten ne derece saygılı (Gösteriş dindarıysa, bitti... Biz içlilikten halisanelikten bahsediyoruz.)

6-Ciddiyetli mi, kaypak mı (Ciddiyet somurtkanlık değildir. Şekle aldanmayalım.)

7-Sözünün eri mi? Hayatı pahasına da olsa verdiği sözleri yerine getiriyor mu?

8-Üslendiği işi gerçekçe, sonuna kadar götürüyor mu, başladığı işi ilk andaki ciddiyet içinde bitiriyor mu?

9-Hesabına, alış–verişine titiz mi?

10-İş anlayışı nasıl? (İşine gerçekten ciddi mi, iş ciddiyeti olmayanın haysiyetinden bahsedilemez.)

11- Emaneti canından önemli koruyup sahibine teslim ediyor mu?

12-Konuşunca doğru söylüyor mu?

13-Ahde vefalı mı?

14-Yakınlarına, milletine, devletine sadık mı, ailesine bağlı mı?

Bunların hepsine birden ciddi bir titizlikle sadık ise, o kişiye haysiyetini bilen, haysiyetine sahip kişi denir. Ve ona güvenilir.

İnsan; gerçekten haysiyetperver olmayı amaçlanmış olan ve kendisini o güven vericilikten sorumlu tutandır.