Aile sohbetimizde başkan olarak herkese ödev vermiştim. Herkes hafta boyunca yaptığı iyilikleri güzellikleri anlatacak, yazacak. İlk önce ben yazıyım dedim.

 
Sınıfımızda arkadaşım hastalanıp kusmuştu. Ona geçmiş olsun deyip hemen peçete verdim. Mutlu oldum.

Başka bir gün arkadaşımın kaleme ihtiyacı vardı, mahcup olmasın diye ihtiyacın mı var demedim, kalemimi çıkarıp ikram ettim. Arkadaşım çok mutlu oldu.

Bir keresinde arkadaşımın eli kirlenmişti. Ona çıkarıp temizlik jelinden verdim, mutlu oldum. 

Bir keresinde de markete gidiyordum. Ablam bana seslendi: “bekle parasını vereyim banada mısır al” diye. Hiç dinlemeden gittim. Ama sonra hatamı anladım, kendi paramla ablama mısır aldım. Ablam çok mutlu oldu.

                                                                            İbrahim Demirbaş

                                                                             Şenlik İ.Ö.O 4-F